Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Γιατί η λύση επείγει

Ο Τέκι εν η πρόσφατη μου ανακάλυψη στο χώρο των μπλόγκ, των ελληνικών μπλογκ δηλαδής. Αρέσκει μου, αν τζαι εν καταλάβω ούλλα τα τεχνικά πράματα που λαλεί (είπαμεν εγώ που οικονομικά τζαι πολιτική δεν πολλοσκαμπάζω).

Σε έναν πρόσφατον του άρθρο, για την κρίση στην Ελλάδα, η συζήτηση στα σχόλια εγύρισεν σε κάποια φάση στην Κύπρο τζαι στο Ανάν (που το ότι το αποκαλεί Αυνάν, καταλάβεις ότι εν του άρεσκεν τζαι πολλά η ιδέα), παρά ταύτα αναπτύσσει στο σχόλιον του τους λόγους γιατί θεωρούσεν ότι ήταν μια λύση. Θα έθελα να τους μοιραστώ μαζί σας, γιατί περιγράφουν με τον καλλύττερο τρόπο όσα σκέφτουμαι τωρά τελευταίως, δηλαδής ότι έτσι όπως εξελίσσουνται τα πράματα γυρώ μας δεν μας παίρνει άλλον να παίζουμεν πελλόν.

Τούτον εν έναν μέρος της απάντησης του Τέκι σε έναν σχολιαστή (τα τονισμένα δικά μου):

..... Ποιό είναι το πρόβλημά μου και για ποιο λόγο το σχέδιο αυνααν μου φαινόταν μια κάποια λύση. Η κύπρος από το 74 παραμένει σένα στρατηγικό λίμπο και τα λίμπο μπορείς να τα διατηρήσεις επ’αόριστο μόνο αν έχεις τη στρατιωτική δύναμη να το πράξεις (όπως πχ η δυτική όχθη του ισραήλ και τα υψωματα του γκολάν). Η κύπρος δεν το διαθέτει και αμφιβάλω κατά πόσο το διαθέτει και η ελλάδα να το πράξει για λογαριασμό της κύπρου.
αυτό το λίμπο μπορεί να τους σκάσει στα μούτρα ανά πάσα στιγμή και το γεγονός πως δεν τους έσκασε, έχει να κάνει περισσότερο με τη στροφή της ευρώπης μακριά από την τουρκία μετά το 2004-05 (διαφορετικά θα ήταν τουλάχιστον δίκαιο να αναγνωριστεί η β.κύπρος ως ανεξάρτητο κράτος της ΕΕ και δεν ήταν καθόλου απίθανο να συμβεί). Το ότι τους βγήκε και το παραδέχομαι δεν σημαίνει πως δεν είναι ένα παιχνίδι στο καζίνο.
Το ίδιο ισχύει και με τις τωρινές κολεγιές με το ισραήλ, τα αέρια κλπ κλπ.Το θετικό (?) για τους κύπριους είναι πως όλα τα κόμματά τους λειτουργούν σχεδόν σαν κοινός οργανισμός, ακόμα και οι “κουμουνιστές” του χριστόφια. (το ερωτηματικό είναι πως αυτό θα είναι πρόβλημα αν το πολιτικό σύστημα καταρρεύσει, αλλά οι κυπριακή κοινωνία δεν έχει δείξει να επιζητά κάποια αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας). Οπότε αυτό τους δίνει μια συναίνεση και μια συνέχεια (με εντυπωσίασε πως η εθνικοποίηση των τραπεζών με την οποια απείλησε ο χριστόφιας τους τραπεζίτες αντιμετωπίστηκε με τέτοια χαλαρότητα από τους υπόλοιπους).

όμως η κύπρος με τις πράξεις της συνεχώς δημιουργεί πιθανά flashpoints. ευτυχώς δεν έχει σκάσει κανένα μέχρι στιγμής, αλλά πολλά από αυτά είναι έτοιμα. Και το ακόμα πιο κακό είναι πως ακόμα κι αν ένα σκάσει, είναι ικανό να διαλύσει ένα τόσο μικρό κράτος.
πχ τι εμποδίζει τους τούρκους να ξυπνήσουν μια μέρα και να στείλουν μια πλατφόρμσα γεώτρησης με τη σημαία της β κύπρου να ανοίξει μια τρύπα 1χλμ μακριά από τις τρύπες που ανοίγουν οι κύπριοι? Αν ήμουν τούρκος προσωπικά αυτό θα έκανα και θα έλεγα αφού σιγουρευτώ για το αν υπάρχουν σοβαρές ποσότητες, και οκ αφού δεν έχει ληθεί το ζήτημα μισα-μισά.
τι εμποδίζει τους σύριους μια μέρα (είτε υπό αυτό είτε υπό καινούργιο καθεστώς) να πουνε μαζί με τους αιγύπτιους πως χμμ οκ παιδιά καλά τα μοιράσατε αλλά εμείς δεν συμφωνήσαμε στη μοιρασιά. Τα πετρέλαια της κασπίας υπάρχουν από το 1960 και ακόμα τα μοιράζουν μεταξύ τους.

γιαυτό λέω πως η κύπρος παίζει σενα γεωπολιτικό καζίνο και διαθέτει πολύ μικρές δυνατότητες να μπλοφάρει. το οτι έχει το κυπριακό άλυτο λειτουργεί στα πάντα ως πιθανός καταλύτης.

ΥΓ: ενοχλεί με κάποιες φορές όταν οι Έλληνες της Ελλάδας μιλούν για το κυπριακό ως κομμάτιν της εξωτερικής τους πολιτικής, λες τζαι η Κύπρος εν έναν που τα νησιά της Ελλάδας, με τρόπο δηλαδή που δεν αναγνωρίζουν την αυτοδυναμία μας (ούτε οι "αδελφοί" έλληνες) να τα κάμουμεν που μόνοι μας πίλιες. Παρόλα αυτά, καμιά φορά το πως βλέπει κάποιος τα πράματα που τα έξω, μπορεί να εν πολλά χρήσιμον πράμαν για να σκεφτούμαστεν τζαι λλίον άλλες προοπτικές.
ΥΓ2: με ούλλες τες μ****κίες περί στρατιωτικής βάσης του Ισραήλ κλπ (που δεν πιστεύκω ότι δεν εφκήκεν κάποιος επίσημα να διαψεύσει έτσι πράμαν), τζαι τα κουντήματα με τα πετρόλλαα, πιστεύκω ότι ΑΜΕΣΑ πρέπει να λύσουμεν το κυπριακόν, τζαι να ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΘΟΥΜΕΝ πλήρως. πλέον δεν τίθεται θέμα αποκατάστασης μιας αδικίας που έγινεν στο παρελθόν, αλλά προσπάθεια διαφύλαξης του μέλλοντος.

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

Procrastination is...

writing a post.

welcome to my life

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Κρίση κουλτούρας

Οι τελευταίες οικονομικές εξελίξεις (σλασh πελλάρες) που ακούω που Κύπρον εφέραν μου στο νου τζείνην την περίοδο που εγκαινιάστηκεν το πρώτον mall στην Κύπρον. Πόσον μα πόσον μα πόσον τα είχα πάρει (φυσικά ενώ είπα ότι εν θα πατήσω, επάτησα τζαι πατώ) τότε. Όι επειδή για χάρην του Σιακόλα το αδέρφιν εδούλευκεν για ένα μήνα που τες 8 ως τες 9 για να προλάβει να παραδοθεί το έργο (ούτε μετά που 1.5 χρόνον ανεργία εν νοσταλγεί τζείνες τες μέρες, ελπίζω).

Αλλά γιατί, ρε κύριε Σιακόλα, είσαι ο πιο ζάμπλουτος πας το νησί (μετά την Εκκλησία) τζαι αποφασίζεις τα γέριμα να "κάμεις κάτι για τον τόπο" (έτσι μας ελαλούσαν), για να γινεί η νήσος "προοδευτική τζαι σύγχρονη" τζαι κάμνεις mall? Ας πούμεν εν εμπορούσες να κάμεις ένα μουσείο μοντέρνας τέχνης ? (που δεν έχουμε τζαι θα μας έκαμνεν τζαι προοδευτικούς τζαι σύγχρονους). Αλλά θα μου πεις κύριε μου ποιος χέστηκε για την τέχνη. Ο κόσμος θέλει να ψουμνίζει, να τρώει χάμπουρκερ τζαι να πίνει τοταλλυ όβερπράιζντ καφέ που το σταρμπακς.

έτσι τζαι τωρά. Ο τρόπος που εσκέφτηκεν η κυβέρνηση να ελκύσει τουρίστες (γιατί τούτον εν έναν που τα επιχειρήματα, λες τζαι εν είσιεν αύξησην ο τουρισμός το καλοτζαίριν) εν το καζίνο !! τζαι πάλε επιμένω. Γιατί εν κάμνουμεν έναν μουσείο? Να καλέσει η κυβέρνηση έναν γνωστόν αρχιτέκτονα (για να βάλει τα κοπελλούθκια του τμήματος στο Πανεπιστήμιο, εγώ είμαι πολλά υπερ του να εμπλέκεται το Πανεπιστημίο στην κοινωνία) να χτίσει κάτι τέθκοιον


κάτι σούπερ-ουάο τέλοσπαντων. Για να στηρίξει τον αγροτουρισμό, τον πράσινο αγροτουρισμό. Γιατί ο τουρίστας εν τζαι χώρκατος κυπραίος. Τζαι τα μουσεία αρέσκουν του, τζαι το όλο back to nature (η σχέση ήρτεν κύπρον μιαν εφτομάδαν τζαι δεν έμεινεν πορτοκαλιά για πορτοκαλιά που εν την έφκαλεν φωτογραφία).

Αλλά όοοοοι εμείς θέλουμεν να κάμουμεν καζίνο. Βέβαια. Με ποια λογική κάτι που ήταν παράνομο μέχρι πρότινως για συγκεκριμένους λόγους (φαντάζομαι εν το απαγορεύαν έτσι τυχαία) πλέον εν απόλυτα οκ να εν νόμιμο?? Γιατί? με την ίδια λογική που ο κύριος Σιακόλας έκαμεν mall. γιατί παραπάνω κόσμος θα πάει στο καζίνο παρά στο μουσείο (ή στη μάντρα να δει ίνταλως κουρεύκουν τα πρόβατα). Τζαι το πιο πιθανόν θα έσιει δίκαιον. Γιατί ως δαμέ φτάνει η κουλτούρα μας (έπαθα συγκλονιστικό σοκ όταν έμαθα ότι στην Αγγλίαν οι κύπριοι φοιτητές περνούν την ώρα τους παίζοντας στα καζίνα. Αν εμπορούσα θα επάεννα να τους εδίουν πάτσους. Τόσα νεύρα). Μόνον τον αριθμό των μπούκκικων να δεις (όπου γωνιάν τζαι έναν) στην Κύπρο πραγματικά καταλαβαίνεις πόσον μα πόσον πρόβλημαν έχουμεν ως λαός (άμαν τούτον εν η διασκέδαση το χόππι μας ρε παιδί μου). έχουμεν πρόβλημαν.

Μεν μιλήσω δε για το τελειωτικό κτύπημα με τα ωράρια των καταστημάτων. Τι σκατά θα προσφέρει να δουλεύκουν τόσα πλάσματα ΤΖΑΙ κυριακάες? Να δουλεύκουν στα νοσοκομεία καταλάβω, στην αστυνομία, στα περίπτερα, ρε παιδί μου σε υπηρεσίες τζαι είδη ανάγκης που τα χρειάζεσαι ανά πάσα στιγμή. Αλλά τα καταστήματα γιατί?? τζαι τζείνη/τζείνος που εννά μου πει, ου μα εγώ μόνον Κυριακήν μπορώ να πάω κάτω τον γυρό μου να ψουμνίσω, να σκεφτεί ότι τζαι ο πωλητής μόνον την Κυριακήν έσιει (να την χάσει τζαι τζείνην???). Μόνο με παντελή έλλειψη συναισθησίας για τον συνάνθρωπο θα εσιέρετουν κάποιος για έτσι πράμαν. Που ούτε που τούτον έχουμεν έτσι είμαι σίουρη ότι πολλοί συμφωνούν εκεί στη νήσο.

άσε που τούτον το μέτρον κανένα πρόβλημα δε θα λύσει α) γιατί έτσι τζιαλλιώς ο κόσμος εν έσιει ριάλλια να ψουμνίσει όσες ώρες τζι αν εν ανοιχτά τα καταστήματα τζαι β) πως θα μειωθεί η ανεργία άμαν έτσι τζι αλλιώς οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να προσλάβουν παραπάνω υπαλλήλους (το πιο πιθανόν εν το να διανείμουν το ήδη υπάρχον προσωπικό στες έξτρα ώρες τζαι να τα ποφκάλουν τα πλάσματα)? κάτι τέθκοιο θα μπόρουν να κάμουν μόνον τα μεγαλο-καταστήματα, που σημαίνει κυρία Σταυρούλλα μου εσύ επάττησες.

Άσχετα όμως με το αν θα δουλέψει ή όι, το ουσιαστικόν εν έναν. Κάθε μα κάθε σχέδιο για ανάπτυξη της νήσου Κύπρου οδεύει προς την ανάπτυξη τύπου Αμέρικα, με αποβλακωμένες μάζες υπερ-παχύσαρκων πλασμάτων που βουρούν στες εκπτώσεις να γοράσουν στοίβες άχρηστων πραμάτων, που περνούν τον ελεύθερο τους χρόνο κάμνοντας περίπατο στο mall.

Αν εν τούτη η ανάπτυξη που ονειρευόμαστεν για τον τόπο, τότε εγώ προτιμώ να μεν αναπτυχθούμεν καθόλου.

ΥΓ: δεν είμαι καθόλου ενάντια στην ανάπτυξη, αλλά έσιει ανάπτυξην τζαι ανάπτυξην. Τζαι μέτρα που υποβιβάζουν τα πλάσματα που ζουν σε μια κοινωνία σε κινούμενα πουντζιά εν τα υποστηρίζω. Υπάρχει ανάπτυξη που λαμβάνει υπόψην καλλιεργημένους, ευαισθητοποιημένους πολίτες. Αλλά τούτη εν για αλλού όχι για μας. Γιατί άραγε?

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Προδωμένη εκ των έσω

Κάπως έτσι τη θορώ εγώ την Ελλάδα.

Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω το επαίσχυντο των αξιώσεων των δανειστάδων. όπως είπεν τζι η σχέση, άμαν χρωστάς της τράπεζας τζι εν έσιεις να πιερώσεις εν θα διστάσει, θα σου πάρει τζαι το σπίτιν τζαι το βρατζίν που φορείς. Τζαι αν ενόμισεν κανένας ότι οι δανειστάδες εν Ευρωπαίοι τζαι δημοκράτες τζαι ευαίσθητοι στα δεινά των λαών (τζαι άλλες λοιπές μαλακίες), well think again. η ευαισθησία εν πλέον πασιφανές εν επιλεκτική τζαι πάει πάντα προς τζιαμέ που εν τα ριάλλια.

Δεν ξέρω όμως ποιος εν πιο αισχρός τζείνος που ζητά που τον γονατισμένο τζαι την ψυσιήν του ή τζείνος ο εκ των έσσω που λαλεί ναι? απλά σκέφτου ότι υπάρχει μια χώρα που βιώνει έτσι τεράστια κρίση τα τελευταία 3 χρόνια τζαι τζείνοι που ηγούνται της χώρας μέσα σε τούτα τα 3 χρόνια (τα γέριμα εν κάμποσος τζαιρός να σκεφτείς) δεν εκατάφεραν (δεν επροσπαθήσαν) να χτίσουν ένα σχέδιο δράσης. δεν εφκήκαν να πουν "οκ. τούτον εν το πρόβλημα, τούτον εν το σχέδιο μου για να λυθεί, το και το". δηλαδή μόνο τζαι μόνο που η κυβέρνηση αρνείται να σκεφτεί μέτρα δικά της για να αντιπροτείνει τούτον δεν είναι προδοσία? να πει, "κάτσε ρε κύριοι, θέλετε τα ριάλλια σας. Κατανοητό, εν τζαι είσαστεν φιλόπτωχον. Εν ανάγκη να σας τα δώκω έτσι? έτο, εγώ θα κάμω τούτον τζαι τούτον να έβρω τα ριάλλια σας." Τωρά εννά μου πεις, που ξέρεις? μπορεί να το εκάμαν. ίσως. αλλά έτσι όπως τους συγκόφκω τίποτε εν εκάμαν. Εσηκώσαν τα σιέρκα ψηλά τζαι παρακολουθούν τες εξελίξεις.

Τζαι όι εν τα καταλάβω τα περί " ο κάθε λαός έσιει την κυβέρνηση που του αξίζει". Εντάξει φταιν, αλλά ως έναν σημείον. Τζαι τούτοι οι άνθρωποι επεράσαν τούτον το σημείον. Η μεγαλύτερη τραγωδία της Ελλάδας δεν είναι η φτώσια, αλί, αλλά τούτη η προδοσία, που την ανίκανη ηγεσία, που τον εθισμό μιας μερίδας του κόσμου στες αιώνιες καλαμαρίστικες πρακτικές (που δεν είναι τζαι αποκλειστικά καλαμαρίστικες). Τζαι με έτσι προδοσίαν, που τζαι πως να έβρεις ελπίδαν?

ΥΓ: αν ήμουν στη θέση τους θα έκαμνα νομίζω τα ίδια. εν θα μπορούσα νομίζω ποττέ να κρούσω κάτι ή να κάμω τίποτες βίαιον, αλλά θα έθελα να έρτουν ούλλα πουκουππα. Αφού έτσι τζι αλλιώς το παιχνίδιν εν χαμένον. Παρά να σε πεθανίσκουν λλίο λλίο, καλλύττερα ένα γκράντε φινάλε. Για να μπορέσει να γινεί μια καινούργια αρχή που λένε (δεν οραματίστηκε κανένας σας προχτές τους διαδηλωτές να μπαίνουν μέσα στη βουλή? εγώ ναι)

ΥΓ2: επειδή κάποιος μπορεί να ρωτήσει τι ασχολείσαι με τα ξένα πλάσματα τζαι δεν ασχολείσαι με τα δικά μας, έχω να πω ότι αν ξαναθκιεβάσω κυπριακές ειδήσεις, θα κάμω εμετό. το σύνολο του πολιτικού κόσμου (ο θεός να τον κάμει πολιτικό) είναι έναν μάτσο αχάπαροι που διούν πραγματικά το νόημα του μικρό- στη λέξη μικρο-κομματικά. Πολλά πολλά μικροί άνθρωποι. Τζαι έτσι όπως βράζει η περιοχή γυρώ μας είμαι πλέον βέβαιη, σε κάποια φάση θα μας πάρουν τζι εμάς τα σκάγια που αχαπαροσύνη τζαι μαλακία μόνον. τζαι αποχαιρέτα την τη νήσο που χάνεις.

ΥΓ3: ανάθθεμαν τα γαμημένα τα πετρόλαα

ΥΓ4: κατα τα άλλα, ούλλα καλά. καλό σουκού να έσιετε

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

Μποϋκοτάζ

Γράφω τζιάλλον ποστ πίντα γιατί ναι ναι σήμερα εν αργία στο καθολικό μας πανεπιστήμιον (δηλαδής το μόνον καλόν της θρησκείας εν που βρίσκουμεν τζαι λλίην ησυχία στες αργίες ρε παιδί μου) τζαι μια που εν τζαι Πέμπτη, εν πιάννουμεν τζαι τζείνην τη γέριμη την Παρασκευή τζαι να το κάμουμεν 4ημεράκι στα Λονδίνα?

Τέλοσπάντων, άσχετα τούτα με το θέμα μας. Εθκιάβασα σε έναν μπλόγκ την προτροπή για μποϋκοτάρισμα των προϊόντων Λανίτη, ως υποστήριξη των απεργών, οι οποίοι παρά την από ότι εκατάλαβα λογική συμφωνίαν, δεν επιάσαν την ΑΤΑ (το τι είναι η ΑΤΑ δεν ξέρουμεν ακριβώς γιατί είμαστεν ασχέτου, αλλά α) εν πράμαν καλόν τζαι β) προς το παρόν οι εργοδότες πρέπει να την καταβάλουν).

Εθθυμήθηκα τούτα που ελάλεν η Κρότ για το μποϋκοτάζ λλίον τζαιρόν πριν. Τζαι έσιει τζαι δίκαιον, πως μπορεί αλήθκεια κάτι τέθκοιον να δουλέψει? Εκτός τζι αν καταφέρεις να συντονίσεις κανέναν εκατομμύριον κόσμον, οι εταιρίες ούτε να συγκινηθούν που εσού εν θα γοράσεις κοακόλαν. Τζαι, όπως λαλεί τζι η Κρότ, με το μπουκοτάζ εν τζαι σταμάτησεν τζαι κανένας πόλεμος.

Παρόλα αυτά έσιει ακόμα έναν σωστόν σημείον. Ότι το μποϋκοτάζ εν τζαι θέμαν προσωπικής ηθικής. Γιατί αν έσιεις την οικονομική δυνατότητα της επιλογής του τι θα γοράσεις, σε μια κοινωνία με τόσην απελπιστικά πολλήν πληθώρα υλικών αγαθών, γιατί να δώκεις τα ριάλλια σου σε μιαν εταιρία που σιήζει τα ρούχα που πετάσσει για να μεν τα φορήσουν οι φτωσιοί" τζαι εν πάεις να τα δώκεις σε έναν άλλον που τα πάμπολλα καταστήματα??? ακόμα τζι αν τούτη η εταιρία εν το Η & Μ, που ειλικρινά για τα δικά μου τα ριάλλια εχέστηκεν. Κατά κάποιον τρόπον το μποϋκοτάζ εν μια πράξη "ρομαντική" που τζείνες που κάμνεις ακόμα τζι αν ξέρεις πως εν έχουν αποτέλεσμαν. Τζαι μια πράξη συμβολική, ότι ως καταναλωτές δεν μας κόφτει μόνον η τιμή τζαι η ποιότητα των πραμάτων σας, αλλά τζαι το πως τα κατασκευάζετε, το πως συμπεριφέρεστε στους υπαλλήλους σας, το πόσον επιβαρύνετε τη φύση. Ο σκεπτόμενος καταναλωτής που λένε.

Τέλοσπάντων, εγώ αν ήμουν στην Κύπρο θα έκοφκα τα προϊόντα Λανίτη. Αν τζαι για μένα το πιο αποτελεσματικό μέτρο θα ήταν να επιβληθούν τζείνες οι γαμημένες οι κυρώσεις του κράτους (που ΔΕΝ γίνεται, ΠΡΕΠΕΙ να προβλέπουνται που το νόμον, κάποιον, έναν νόμο, για τζείνους τους εργοδότες που παρανομούν, τζαι ΠΡΕΠΕΙ να εν πολλά ψηλές όι ψίχουλα, για να συγκινηθεί ο εργοδότης). Παρόλα αυτά ως Ερυκίνη θα έθελα να έκαμνα κάτι. Τζαι αφού εκαταντήσαμεν η μόνη μας δύναμη ναν τα ριάλλια που κραούμεν, ε τα ριάλλια μου θα τα εφύλαα τζαι θα έπινα νερό (έτσι τζι αλλιώς τα αναψυχτικά πασιηνίσκουν τζαι έβαλα τωρά τελευταία).

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

Storm

Πάει κανέναν δεκάλεπτον, τζαι εν γλήορα εγγλέζικα. Αλλά πολλά καλόν.

Αφιερωμένον στην βουδίστρια συνάδελφον που τη συμπαθώ τζαι γι'αυτό συγκραθκιούμαι, συγκραθκιούμαι, συγκραθκιούμαι, τζαι δεν λαλώ τίποτε που τζείνα που σκέφτουμαι για κάθε καινούργιαν αρλούμπαν που ανακαλύπτει.