(συγγνώμη αλλά είμαι τόσο έξω φρενών που εν αδύνατον να συγκρατηθώ)
Κακομαθημένα, σκατο-μαλακισμένα, καθυστερημένα, βλαμμένα, γ******να κωλόπαιδα του κερατά, μαννοκοπελλούθκια, καθυστερημένα παλιο 15χρονα. Ξεφτίλες. Τα γέριμα εν ξέρω τζαι άλλες βρισιές.
Δεν έχω νιώσει τόσο μα τόσο ξεφτίλα στη ζωή μου. Όι μόνον επειδή 15 μεθυσμένα βλαμμένα κυπριόπουλλα εβάλαν μιαν κινεζούλαν στην μέση τζαι επειράζαν την, επεριπαίζαν την, εκουντούσαν την, έτσι για να κάμουν χάζιν στο κέντρο της Λευκωσίας πριν λλίον, αλλά επειδή εγώ, όπως τζαι τόσα πλάσματα που ερέσσαν, εσιέσαμεν πάνω μας να τους πούμεν μιαν κουβένταν, να κάμουμεν κάτι να τους σταματήσουμε...
Εν μπόρω, ώρες ώρες ντρέπουμαι τόσον πολλά που είμαι Κυπραία.
(τούτη εν η ελπιδοφόρα νέας γενιά άραγες? όσον υπάρχουν πλάσματα σαν τούτους τζαι πλάσματα σαν εμέναν, της λογικής μεν ανακατωθείς για να μεν φάεις την κκελλέ σου, τίποτε εν αλλάσσει)
Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010
Δεν αντέχω άλλο....
την ασφαλτοποίηση της Λευκωσίας.... (που πάει μαζί με την αποκοπή των λλίων δέντρων της πρωτεύουσας τζαι το ξεφύτρωμα στη θέση τους τζι άλλων πολυκατοικιών/κτηρίων).
Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2010
Όταν η Ερυκίνη κρυφακούει V (νομίζω)
(επιστρέφουμε τελικώς στα ποσταρίσματα γιατί άμαν κάμνεις σχέδια το σύμπαν περιπαίζει)
Σε ένα σταματημένο, παρκαρισμένο, θαμμένο στο χιόνι αεροπλάνο γεμάτο Κυπραίους κάπου μεταξύ 6ης και 7ης ώρας εγκλεισμού η που πίσω λαλεί στην παρέαν της την ατάκα της εβδομάδας:
- Ούφφου εν ιμπόρω άλλον δαμέσα. Ακόμα λλίον εννά μας βάλουν να ψηφίσουμεν για αποχώρηση!
Εγώ πάντως θα εψήφιζα τζείνον τον τύπον που έπαιζεν τον παράγονταν. 8 ώρες επάεεννεν πάνω κάτω τζαι ελάλεν με ύφος επιστήμονα. "ξεχάστε το εν τζαι πετούμεν πόψε. Γιατί παίρνει τόσην ώραν τα καθάρισμαν του αερολιμένα, γιατί η χιονόπτωση θα συνεχιστεί, γιατί ο πιλότος εκουράστηκεν, γιατί ο Ερμής εν ανάδρομος κλπ κλπ...". "ξεχάστε το εν πετούμεν ούτε αύριο... που δευτέρας πάλε τζαι άλλα αισιόδοξα..... Ρε κουμπάρε, είμαστεν δαμέ 8 ώρες τα γέριμα, εκαταλάβαμεν το το μαντάτον. εν χρειαζούμαστεν υπενθύμιση...
ΥΓ: φέτος για πρώτη φορά έστειλα νοερό γράμμα στον Άη Βασίλη. Εζήτησα του έναν de-icing machine, αλλά ήταν πριν τα Χριστούγεννα τζαι εν το έφερεν....!!!!!
Σε ένα σταματημένο, παρκαρισμένο, θαμμένο στο χιόνι αεροπλάνο γεμάτο Κυπραίους κάπου μεταξύ 6ης και 7ης ώρας εγκλεισμού η που πίσω λαλεί στην παρέαν της την ατάκα της εβδομάδας:
- Ούφφου εν ιμπόρω άλλον δαμέσα. Ακόμα λλίον εννά μας βάλουν να ψηφίσουμεν για αποχώρηση!
Εγώ πάντως θα εψήφιζα τζείνον τον τύπον που έπαιζεν τον παράγονταν. 8 ώρες επάεεννεν πάνω κάτω τζαι ελάλεν με ύφος επιστήμονα. "ξεχάστε το εν τζαι πετούμεν πόψε. Γιατί παίρνει τόσην ώραν τα καθάρισμαν του αερολιμένα, γιατί η χιονόπτωση θα συνεχιστεί, γιατί ο πιλότος εκουράστηκεν, γιατί ο Ερμής εν ανάδρομος κλπ κλπ...". "ξεχάστε το εν πετούμεν ούτε αύριο... που δευτέρας πάλε τζαι άλλα αισιόδοξα..... Ρε κουμπάρε, είμαστεν δαμέ 8 ώρες τα γέριμα, εκαταλάβαμεν το το μαντάτον. εν χρειαζούμαστεν υπενθύμιση...
ΥΓ: φέτος για πρώτη φορά έστειλα νοερό γράμμα στον Άη Βασίλη. Εζήτησα του έναν de-icing machine, αλλά ήταν πριν τα Χριστούγεννα τζαι εν το έφερεν....!!!!!
Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010
Χρωστούμενα...
πολλά, πάρα πολλά αλλά άτε. Βλέπετε (ένα το κρατούμενο) είμαι φυρμένη της δουλειάς, πίζυ πίζυ που λαλούμεν στα κυπριακά, τζαι επιστρέφω και στα πάτρια εδάφη μεθαύριο (δεύτερον) άρα είμαι έξτρα πίζυ για να τελειώσω ούλλες τες εκκρεμότητες πριν να έρτω. Παρόλα αυτά εσιόνισεν like crazy (τρίτον) τζαι στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών έλειψεν τους το de-icing liquid ιμιsh τζαι εν πετούν αεροπλάνα, πράγμα που είχε δύο συνέπειες: συνεχήν έννοιαν της υποφαινόμενης τζαι της λοιπής οικογένειας κατά πόσον θα πετάσουμεν την Πέμπτην (3α) τζαι παραμονή στην πόλη της επαφής/γνωριμίας/σχέσης δύο παραπάνω μέρες, μια και τρένα, αεροπλάνα και βαπόρια εμείναν ούλλα μαγκωμένα (3β). Ο συνδυασμός του 3α και του 3β κάμνει αδύνατην την οποιαδήποτε συγκέντρωση σε θέματα διδακτορικού και άρα δυσχερένει το πρόβλημα νούμερο 1.
Άσε που έχουμε τζαι την οργάνωση προγράμματος για την κάθοδο στην κύπρο. έχουμε και λέμε μέχρι στιγμής:
-ραντεβού με την κομμώτρια
-ραντεβού με την αισθητικό
-ραντεβού με τη γυναικολόγο
-ραντεβού με τον οδοντίατρο
-ραντεβού με πρωην επόπτρια στο ΠανΚυ (γιατί ο διδακτορικός φοιτητής δεν ξαποσταίνει, δεν τον σκιάζει φοβέρα καμιά αλλιώς πρώτα φκαίνει η ψυσιή τζαι μετά το χούιν)
-ραντεβού με γιαγιά η οποία πήρε παράταση μέχρι νεωτέρας και όοοοοολο το υπόλοιπο σόι μαζί
-ραντεβού με κολλητές Σ. και Μ.#3 για σινεμά, χόλλυγουντ, υπο-κουλτούρα φούλ με ποπ-κορν στο Κ-Σίνεπλεξ
-ραντεβού για κρέπα με νουτέλλα με τη Μ. (απόλυτη προτεραιότητα)
-καθημερινές επισκέψεις στα στέκια τα παλιά κλπ κλπ....
Με λλία λόγια είμαστεν καμένοι που σιέριν. Εν έσιει ποστ πριν το 2011 κατά που μου φαίνεστε. Που να κάθουμαι τωρά να σας λαλώ για τα christmas market της Γερμανίας, για τη συγκλονιστική μου προσαρμογή στο χιόνι (NOT!!!), για την παντελή ασυνεννοησία (still!!) με τον επόπτη μου, για την bitch συναδέλφισσα που μεινίσκει στον πάνω όροφο, τα dinner party, τα μπλουζ μπαρ των Βρυξελλών, τες επισκέψεις σε Μάαστριχ και Aachen και πολλά άλλα όμορφα της ζωής στη Λουέβεν.
στέλνω σας μόνο μερικές φωτογραφίες ξεχασμένες μέσα στη κάμερα, που τες εχρώστουν εδώ και καιρό
Βρυξέλλες σε "όταν κοιτάς από ψηλά μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα" κατάσταση
Ε τζαι μετά αρκέψαν τα σιόνια (παρουσιάζω εδώ αντικείμενα με ακριβώς αντίθετες χρήσεις σε Κύπρο και υπόλοιπο κόσμο)
Άσε που έχουμε τζαι την οργάνωση προγράμματος για την κάθοδο στην κύπρο. έχουμε και λέμε μέχρι στιγμής:
-ραντεβού με την κομμώτρια
-ραντεβού με την αισθητικό
-ραντεβού με τη γυναικολόγο
-ραντεβού με τον οδοντίατρο
-ραντεβού με πρωην επόπτρια στο ΠανΚυ (γιατί ο διδακτορικός φοιτητής δεν ξαποσταίνει, δεν τον σκιάζει φοβέρα καμιά αλλιώς πρώτα φκαίνει η ψυσιή τζαι μετά το χούιν)
-ραντεβού με γιαγιά η οποία πήρε παράταση μέχρι νεωτέρας και όοοοοολο το υπόλοιπο σόι μαζί
-ραντεβού με κολλητές Σ. και Μ.#3 για σινεμά, χόλλυγουντ, υπο-κουλτούρα φούλ με ποπ-κορν στο Κ-Σίνεπλεξ
-ραντεβού για κρέπα με νουτέλλα με τη Μ. (απόλυτη προτεραιότητα)
-καθημερινές επισκέψεις στα στέκια τα παλιά κλπ κλπ....
Με λλία λόγια είμαστεν καμένοι που σιέριν. Εν έσιει ποστ πριν το 2011 κατά που μου φαίνεστε. Που να κάθουμαι τωρά να σας λαλώ για τα christmas market της Γερμανίας, για τη συγκλονιστική μου προσαρμογή στο χιόνι (NOT!!!), για την παντελή ασυνεννοησία (still!!) με τον επόπτη μου, για την bitch συναδέλφισσα που μεινίσκει στον πάνω όροφο, τα dinner party, τα μπλουζ μπαρ των Βρυξελλών, τες επισκέψεις σε Μάαστριχ και Aachen και πολλά άλλα όμορφα της ζωής στη Λουέβεν.
στέλνω σας μόνο μερικές φωτογραφίες ξεχασμένες μέσα στη κάμερα, που τες εχρώστουν εδώ και καιρό
Η τεχνητή λίμνη λλίον έξω που τη Λουέβεν μέσα Νοεμβρίου
Μααστριχτ (όπως λέμε Συνθήκη του Μάαστριχτ) κάπου μέσα στο Νιόβρη (ρε μα να θορείς το γαλάζιο του ουρανού;;; Θαύμα, θαύμα)
Βρυξέλλες σε "όταν κοιτάς από ψηλά μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα" κατάσταση
Ε τζαι μετά αρκέψαν τα σιόνια (παρουσιάζω εδώ αντικείμενα με ακριβώς αντίθετες χρήσεις σε Κύπρο και υπόλοιπο κόσμο)
Αφιερωμένη στη φίλη Μ.#2 που λάτρεψε τα ποδήλατα στην πόλη μας. που να τα θόρεν θαμμένα μες το χιόνι...
Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010
Εννοιολογικά ζητήματα
Βασικά εγώ που πολιτική δεν ξέρω, αλλά εντάξει παρακολουθώ ειδήσεις μέσα μέσα (τες παραπάνω φορές αποφεύγω τες, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης βλέπετε). Τζαι εν εκατάλαβα. Τι ακριβώς θεωρούμεν τρομοκράτη και τρομοκρατική οργάνωση. Τζαι τι είναι (στη συγχρονη κοινωνία) επανάσταση;
δηλαδή αν μια ομάδα πιάσει τα όρη τζαι τα παραρά τζαι κάμνει επιθέσεις σε όργανα της κυβέρνησης (αστυνομία κλπ κλπ) θεωρείται επαναστατική (τύπου κάμνει αντάρτικο;) ή τρομοκρατική;
είναι η διαφορά θέμα κινήτρου; δηλαδή μια επαναστατική ομάδα θέλει να ρίξει την κυβέρνηση/δικτατορία/μοναρχία/εξουσία ενώ η τρομοκρατική απλά να.... τρομοκρατήσει (τι θέλουν ακριβώς οι τρομοκρατικές ομάδες εν μας είπαν).
ή μήπως είναι θέμαν οπτικής (τύπου το ποτήρι μισογεμάτο/μισοάδειο). Πάρτε για παράδειγμα τη γνωριμία/επαφή/σχέση. Εγώ για τον ΙΡΑ έξερα ότι εν τρομοκρατική οργάνωση, αλλά πριν λλίον τζαιρόν που στες εκλογές εφκήκεν ο πρόεδρος του ΙΡΑ στην εξουσία είπεν μου η σχέση "the revolution has started" τζαι εγιάλλιζεν τζαι το μμάτιν του λλίον (που νά ξερα ότι τα έχω με τον κοκκινογένη Βελουχιώτη της Ιρλανδίας;).
τελοσπάντων, θεωρητικά ποιες είναι οι διαφορές γιατί εγώ είμαι λλίον ξανθή (τζι ας τα βάφω πιο σκούρα λόγω image) τζαι εν καταλάβω.
δηλαδή αν μια ομάδα πιάσει τα όρη τζαι τα παραρά τζαι κάμνει επιθέσεις σε όργανα της κυβέρνησης (αστυνομία κλπ κλπ) θεωρείται επαναστατική (τύπου κάμνει αντάρτικο;) ή τρομοκρατική;
είναι η διαφορά θέμα κινήτρου; δηλαδή μια επαναστατική ομάδα θέλει να ρίξει την κυβέρνηση/δικτατορία/μοναρχία/εξουσία ενώ η τρομοκρατική απλά να.... τρομοκρατήσει (τι θέλουν ακριβώς οι τρομοκρατικές ομάδες εν μας είπαν).
ή μήπως είναι θέμαν οπτικής (τύπου το ποτήρι μισογεμάτο/μισοάδειο). Πάρτε για παράδειγμα τη γνωριμία/επαφή/σχέση. Εγώ για τον ΙΡΑ έξερα ότι εν τρομοκρατική οργάνωση, αλλά πριν λλίον τζαιρόν που στες εκλογές εφκήκεν ο πρόεδρος του ΙΡΑ στην εξουσία είπεν μου η σχέση "the revolution has started" τζαι εγιάλλιζεν τζαι το μμάτιν του λλίον (που νά ξερα ότι τα έχω με τον κοκκινογένη Βελουχιώτη της Ιρλανδίας;).
τελοσπάντων, θεωρητικά ποιες είναι οι διαφορές γιατί εγώ είμαι λλίον ξανθή (τζι ας τα βάφω πιο σκούρα λόγω image) τζαι εν καταλάβω.
Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010
Παλιοφτομάδα
Τίποτε, να τελειώσει να φεύκει. τζι ας ήταν η εφτομάδα του international dinner party (εκάμαμεν κολοκυθοκεφτέδες τελικώς, το απόλυτο σουξέ της βραδιάς). τζι ας ήταν η εφτομάδα που έβρεξεν στην κύπρο που ταλήθκεια επιτέλους. Τίποτε να έρτει το αύριο να τελειώνει να φεύκει.
έχουμε και λέμε μέσα σε μια εφτομάδα εμάθαμεν για:
2 θανάτους ηλικιωμένων ατόμων σε αυτό τον κόσμο
2 εγχειρήσεις συγγενών μου
2 εισδοχές της πολυαγαπημένης (τζαι απίστευτα μελό, Καλημέρα Ζωή και Λάμψη μαζί) γιαγιάς μου στες Πρώτες Βοήθειες τζαι οριστική παραμονή της στο νοσοκομείο
2 καρκίνους (άσχετα πλάσματα σε μένα)
εξέχασα τίποτε άλλον? τούτα νομίζω....
όποτε χτυπά το τηλέφωνο εν θέλω να το απαντώ πιον. άτε να φύει τζαι κανεί.... μια πιο χαρούμενη εφτομάδα την επόμενη φορά....
έχουμε και λέμε μέσα σε μια εφτομάδα εμάθαμεν για:
2 θανάτους ηλικιωμένων ατόμων σε αυτό τον κόσμο
2 εγχειρήσεις συγγενών μου
2 εισδοχές της πολυαγαπημένης (τζαι απίστευτα μελό, Καλημέρα Ζωή και Λάμψη μαζί) γιαγιάς μου στες Πρώτες Βοήθειες τζαι οριστική παραμονή της στο νοσοκομείο
2 καρκίνους (άσχετα πλάσματα σε μένα)
εξέχασα τίποτε άλλον? τούτα νομίζω....
όποτε χτυπά το τηλέφωνο εν θέλω να το απαντώ πιον. άτε να φύει τζαι κανεί.... μια πιο χαρούμενη εφτομάδα την επόμενη φορά....
Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010
Σκόρπιες παρατηρήσεις...
'Ασχετο πως αλλά τούτες ούλλες οι συζητήσεις για τους μετανάστες στην Κύπρο και τα λοιπά εφέραν μου στο νου πριν λλίες μέρες κάποιες παρατηρήσεις, εως και πολιτισμικά σοκ θα έλεγα που εβίωσα σε τούτην τη χώρα που ήρτα να σπουδάσω.
Η πρώτη που το επαρατήρησεν δηλαδής ήταν η φίλη μου η Μ.#2. "Μα ίντα ωραία παιθκιά εν οι χτιστάες στο Βέλγιον ολάν;" Τζαι μετά συστηματικά επαρατήρησα το τζαι εγώ σε ούλλες τες οικοδομές που έρεξα. Στην Κύπρο στα χτίσματα θα δεις σταθερά μεσήλικες Κυπραίους (με τζοίλιον σταθερά) τζαι ξένους. Εν θα δεις πολλούς 20χρονους στα χτίσματα (εκτός που μερικούς που το κάμνουν κανέναν μήνα για να πιαν το χαρτζιλίκι να παν ταξίδιν στες διακοπές). Κύριε ελέησον λαλείς. έτσι σουξέ το επάγγελμαν;
Τζαι μετά επαρατήρησα ότι τζαι στην καφετέρια τα πλάσματα που μας σερβίρουν, εντάξει έσιει τζαι μεσήλικες, τζαι μερικούς μαύρους, αλλά τζαι πολλά νεαρά πλάσματα, για κάποιους είμαι σίουρη ότι τους ρέσσω 5-6 χρόνια. Στέκουμαι τζαι κάμνω flashback στην καφετέρια του ΠανΚυ, τζι αναρωθκιούμαι πόσοι αλήθκεια φοιτητές στην Κύπρο θα εδουλεύκαν στην καφετέρια;;;; χμμ....
τζαι μετά ήρτεν το σοκ όταν η συγκάτοικος μου είπεν μου ότι εδούλεψεν για ένα διάστημα σε ένα κασαπειό. Μα σε κασαπειόν;;;; Εντάξει τζι εγώ εδούλεψα στους φούρνους Ζορπά κάποτε, αλλά εγώ δεν ήμουν vegetarian, που εκράταν ούλλη μέρα τα κρέατα!!!! Στην έκφραση της έκπληξης η συγκάτοικος απάντησεν, "έθελα λεφτά, εθέλαν υπάλληλο". Ναι αλλά σε κασαπειόν;;;
τζαι μετά η κολλητή της συγκατοίκου, τζαι τζείνη πάνω στα 24-25, δουλεύκει μερικές ώρες σε ένα οργανισμό για αιτητές πολιτικού ασύλου τζαι τα απογεύματα λαλεί σου φκάλλει το χαρτζιλίκιν της καθαρίζοντας σπίτια. Κάγκελο η Ερυκίνη. Κάγκελο όμως. Η συγκάτοικος μου πάλε καμία έκπληξη. Το μόνο σχόλιο ήταν "ε τζαι ξέρεις να καθαρίζεις;" (η συγκάτοικος δεν είναι Μαίρη Παναγιωταρά αππάρεντλυ). Τζαι εγώ κάγκελο....
Τζαι μετά εσκέφτουμουν πόσον κακομαθημενον παιδίν είμαι. Τζαι ας είμαι παιδίν του λαού (εγώ τζι ο Ξανθόπουλος), που οικογένειαν εργατών, με γονιούς που πιστεύκουν πως ότι κάμεις στη ζωήν κάμνεις το με τα σιέρκα σου, άνθρωποι του μόχθου ρε παιδί μου. Αν τους ελάλουν ότι πάω σε σπίθκια τζαι καθαρίζω θα εππέφταν που τα σύννεφα. ούτε θα το εδέχουνταν. Το παιδί μου καθαρίστρια;
Δε όμως που σε κάποιες χώρες καμιά δουλειά έννεν ντροπή, καμιά δουλειά έννεν δουλειά που γίνεται αποκλειστικά που ξένους, που "γέριμα μαυρούθκια", καμιά δουλειά έννεν τομέας εκμετάλλευσης (γιατί εν νομίζω ούλλοι τούτοι οι νέοι Βέλγοι να δέχουνται να δουλεύκουν για ψίχουλα ή χωρίς δικαιώματα) τζαι καμιά ομάδα εργαζόμενων εν θεωρείται κατώτερη. ώρες-ώρες σκέφτεσαι, "Ευρώπη όι πελλάρες".
Η πρώτη που το επαρατήρησεν δηλαδής ήταν η φίλη μου η Μ.#2. "Μα ίντα ωραία παιθκιά εν οι χτιστάες στο Βέλγιον ολάν;" Τζαι μετά συστηματικά επαρατήρησα το τζαι εγώ σε ούλλες τες οικοδομές που έρεξα. Στην Κύπρο στα χτίσματα θα δεις σταθερά μεσήλικες Κυπραίους (με τζοίλιον σταθερά) τζαι ξένους. Εν θα δεις πολλούς 20χρονους στα χτίσματα (εκτός που μερικούς που το κάμνουν κανέναν μήνα για να πιαν το χαρτζιλίκι να παν ταξίδιν στες διακοπές). Κύριε ελέησον λαλείς. έτσι σουξέ το επάγγελμαν;
Τζαι μετά επαρατήρησα ότι τζαι στην καφετέρια τα πλάσματα που μας σερβίρουν, εντάξει έσιει τζαι μεσήλικες, τζαι μερικούς μαύρους, αλλά τζαι πολλά νεαρά πλάσματα, για κάποιους είμαι σίουρη ότι τους ρέσσω 5-6 χρόνια. Στέκουμαι τζαι κάμνω flashback στην καφετέρια του ΠανΚυ, τζι αναρωθκιούμαι πόσοι αλήθκεια φοιτητές στην Κύπρο θα εδουλεύκαν στην καφετέρια;;;; χμμ....
τζαι μετά ήρτεν το σοκ όταν η συγκάτοικος μου είπεν μου ότι εδούλεψεν για ένα διάστημα σε ένα κασαπειό. Μα σε κασαπειόν;;;; Εντάξει τζι εγώ εδούλεψα στους φούρνους Ζορπά κάποτε, αλλά εγώ δεν ήμουν vegetarian, που εκράταν ούλλη μέρα τα κρέατα!!!! Στην έκφραση της έκπληξης η συγκάτοικος απάντησεν, "έθελα λεφτά, εθέλαν υπάλληλο". Ναι αλλά σε κασαπειόν;;;
τζαι μετά η κολλητή της συγκατοίκου, τζαι τζείνη πάνω στα 24-25, δουλεύκει μερικές ώρες σε ένα οργανισμό για αιτητές πολιτικού ασύλου τζαι τα απογεύματα λαλεί σου φκάλλει το χαρτζιλίκιν της καθαρίζοντας σπίτια. Κάγκελο η Ερυκίνη. Κάγκελο όμως. Η συγκάτοικος μου πάλε καμία έκπληξη. Το μόνο σχόλιο ήταν "ε τζαι ξέρεις να καθαρίζεις;" (η συγκάτοικος δεν είναι Μαίρη Παναγιωταρά αππάρεντλυ). Τζαι εγώ κάγκελο....
Τζαι μετά εσκέφτουμουν πόσον κακομαθημενον παιδίν είμαι. Τζαι ας είμαι παιδίν του λαού (εγώ τζι ο Ξανθόπουλος), που οικογένειαν εργατών, με γονιούς που πιστεύκουν πως ότι κάμεις στη ζωήν κάμνεις το με τα σιέρκα σου, άνθρωποι του μόχθου ρε παιδί μου. Αν τους ελάλουν ότι πάω σε σπίθκια τζαι καθαρίζω θα εππέφταν που τα σύννεφα. ούτε θα το εδέχουνταν. Το παιδί μου καθαρίστρια;
Δε όμως που σε κάποιες χώρες καμιά δουλειά έννεν ντροπή, καμιά δουλειά έννεν δουλειά που γίνεται αποκλειστικά που ξένους, που "γέριμα μαυρούθκια", καμιά δουλειά έννεν τομέας εκμετάλλευσης (γιατί εν νομίζω ούλλοι τούτοι οι νέοι Βέλγοι να δέχουνται να δουλεύκουν για ψίχουλα ή χωρίς δικαιώματα) τζαι καμιά ομάδα εργαζόμενων εν θεωρείται κατώτερη. ώρες-ώρες σκέφτεσαι, "Ευρώπη όι πελλάρες".
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)