Προγαμιαίο

Παρασκευή τζαι 13. Ημέρα πακεταρίσματος.

Πακεταρίσματος για Κύπρο, ως συνήθως. Βάλε κοντομάνικα, ταλαντωτά, κοντά παντελόνια, φορεματούθκια, παντόφλες τζαι μαγιό. Βάλε τζαι νυφικό (επακέταρεν το η κοπέλα στο κατάστημαν, έτσι πράμαν δεν εξανάδα πως εγίνηκεν τζείνον ουυυύλλον το πράμαν μια μικρή τσεντούα), τακούνια, χαρτομάνι τζαι μπιχλιμπίδια, φορεσιές τζαι πουκάμισα. Όι ακριβώς ως συνήθως υποθέτω.

Θα ήθελα να σας πω κάτι βαρυσήμαντο σε τούτον το τελευταίο μου ποστ ως δεσποινίς Ερυκίνη (πριν να γινώ κυρία), αλλά δεν μου έρκεται τίποτε.

Πέραν του ότι καρτερώ πως τζαι πως να τελειώσει.

Κυρίως γιατί τες τελευταίες 15-20 μέρες κάμνουμεν δίαιταν έσσω μας. Η σχέση εμετατράπην σε ναζί φρικ της "υγιεινής διατροφής", μετρά τες θερμίδες τζαι τα ποσοστά λίπους σε κάθε τι που τρώμεν τζαι απαγόρευσεν την πίτσα (την πίτσα πιστεύκεις το;) ώσπου να παντρευτούμεν. Απαγόρευσεν τζαι ούλλα τα υπόλοιπα βέβαια, χάμπουρκερ τζαι κεμπαμπ τζαι πατάτες τηγανιτές (οτιδήποτε τηγανιτό), αλλά εγώ εν πίτσα που επεθύμησα. Γιατί θέλει να μπει μέσα στο κουστούμιν του, τζαι εν η αλήθκεια τζαι εγώ πρέπει να μπω στο νυφικό (κατακρίβειαν πρέπει να έβρω τρόπο να μεν ξισιηλίζω που το νυφικό).

Προχτές στα αποχαιρετιστήρια ποτά στη δουλειά (ναι το αποχαιρετιστήριο μου στη δουλειά εγίνηκεν 10 μέρες αφού έφυα, γιατί όχι;) ο Καίσαρας τζαι η Σκωτσέζα συνάδελφος εδώκαν μου ένα κουτί σοκολατάκια (γιατί ξέρουν ίντα λίξισσα είμαι), τα οποία απαγορεύεται να φάω, ώσπου να παντρευτώ.

Εν λλίον σαν τζείνα τα ζευγάρια που συγκραθκιούνται τζαι περιμένουν καρτερικά τη νύχτα του γάμου τους να κάμουν σεξ.
Ε..εμείς περιμένουμεν καρτερικά την ώρα που θα δώκουμε μες το φαίν.
Εγώ δηλαδή.


ΥΓ: Να είμαι απόλυτα ειλικρινής η σχέση έφερεν εψές παγωτό (magnum double chocolate, θεικό. Εμιτσιάναν τα παγωτά όμως νομίζω), γιατί είπεν δεν άντεχεν άλλο την γκρίνια τζαι την έλλειψη διάθεσης/ενέργειας μου. Μάνα μου ρε, αγαπά με...

Στο νυφικάδικο 2

Σήμερα στη δεύτερη επίσκεψη στο νυφικάδικο για την πρώτη δοκιμή του νυφικού (που όλον το εκαρτερούσαμεν τζαι όλο δεν έρκετουν) εθθυμήθηκα τζείνη τη φράση που ελάλουν στο πρώτον έτος του πανεπιστημίου, που κανένας άλλος δεν έβρισκεν αστεία εκτός που μένα (ε τζαι κανένα θκυό άλλους πορωμένους ψυχ), το "η μνήμη είναι μια εποικοδομητική διαδικασία".

Γιατί αγαπητή αναγνώστρια (ή τζαι αναγνώστη αν έσιει κανέναν άντρα που τον ενδιαφέρουν θέματα ενδυματολογικά) στην ανάμνηση μου που το φόρεμα όταν το εδοκίμασα 5 μήνες πριν (εν σε αφήναν να φκάλεις φωτογραφίες άρα στηρίζεσαι μόνον στην μνήμη, η οποία είπαμεν είναι μια εποικοδομητική διεργασία) εκράτησα ούλλα τα θετικά, τζείνα εθυμούμουν τα σωστά όπως ήταν, αλλά τα αρνητικά εψιλοξίασα τα...

Για παράδειγμαν, εθυμούμουν ότι το φόρεμαν είσιεν λλίον ντεκολτέ. Αλλά εν εθθυμούμουν ότι είσιεν τόοοοοοσον ντεκολτέ... Άβυσσος. Αρέσκει μου που ο στόχος ήταν στυλάτο, ρετρό/ρομαντικό λουκ. Ίνταλως εκαταλήξαμε στο τσουλέ λουκ δεν εκατάλαβα.

Επίσης, εθυμούμουν ότι το φόρεμαν είσιεν λλίον ουράν. Αλλά δεν εθθυμούμουν ότι είσιεν ΕΤΣΙ νούρατσον με το συμπάθκειο, νούρατσον μιλούμεν, σαν τον νούρατσον τζείνης της αντιπαθητικής κοπελιάς που το Βουράτε Γειτόνοι που εν αθθυμούμαι ίντα μπου την ελαλούσαν τωρά (αντιπαθητικός ο χαρακτήρας της σειράς όι η ηθοποιός που την έπαιζεν). Εστέκουμουν στο νυφικάδικο σαν μου έβαλλεν καρφίτσες η κοπέλα ποτζεί ποδά, τζαι το μόνον που εσκέφτουμουν ήταν τζείνη που το Βουράτε Γειτόνοι τζαι ανατρίσιαζα.

Μετά ανακάλυψα ότι για να κοπεί ο νούρατσος (που ήταν τζαι το αρχικό πλάνο) πρέπει να πιερώσω 250 λίρες, οπόταν... νούρατσος ιτ ις.

Νούρατσος τζαι ντεκολτέ. Εννά μου πεις εν εξαναφόρησα ντεκολτέ; Γιατί όχι;

Acceptance and commitment που λαλεί τζαι η κολλητή η Μ. Βάρτα ούλλα στο λεωφορείο (μεν ρωτήσετε ποιο λεωφορείο, εν μεγάλη ιστορία, έτο ένα φανταστικό λεωφορείο). Είπα σας το, ώσπου να τελειώσει τούτος ο γάμος εγώ θα γινώ ζεν μάστερ που το πολλύν acceptance, θα παέννω ριτριτ στα όρη τζαι στα παραρά με τους υπόλοιπους σαλεμένους, να καθούμαστεν μέσα σε σπηλιές τζαι να αναλογιζόμαστε τη σιωπή.

ΥΓ: Διαφήμιση μπλογκική: ακολουθεί ποστ με ιστορίες για αγρίους που την πρόσφατη κάθοδο μου στην Κύπρο, μόλις έβρω ώρα τούτες τες μέρες να το καταγράψω. Stay tuned !

Έλα οι συμπεθέρες !!

Ναι αγαπητέ αναγνώστη.

Σε τούτον το ταξίδιν στην Κύπρον ανακάλυψα ότι στο σπίτι μας εμπήκε τούτο το λεξιλόγιο. Εννά μου πεις γάμος έρκεται, εν λογικό. Οπόταν η σχέση στες κουβέντες των γονιών μου έχασεν το όνομαν του (που ούτως ή αλλιώς εδυσκολεύκουνταν να το προφέρουν τζαι εγίνηκεν "ο γαμπρός σου", πχ. αύριο που εννά έρτει ο γαμπρός σου τι εννά μαειρέψουμεν;). Παρομοίως η μάμα της σχέσης εγίνηκεν η "συμπεθέρα" τζαι ο πατέρας της σχέσης ο "συμπέθερος".

Με το που ανακοίνωσα λοιπόν στους γονείς τη βόμβα (που τζαι εγώ λλίον πριν την κάθοδο στην Κύπρο έμαθα), ότι έρκουνται οι γονιοί της σχέσης στην Κύπρο για τη γνωριμία, άλλη κουβέντα δεν είσιεν έσσω μας. Τζαι τι τρώει ο συμπέθερος; πίνει ουίσκιν ο συμπέθερος; Τι; Αρέσκουν του τα σύκα; Κάτσε να πάω να φέρω κανένα 5κιλο. Τζαι πως εν η συμπεθέρα; Εν ποιο παστή που μένα; (ερώτηση Μάνας που την έπιασεν το κομπλεξ με τα κιλά της). Εννά δείξω της συμπεθέρας, που εν φαν της κηπουρικής τες γλάστρες μου κλπ κλπ.

Το θέμαν της γλώσσας οι γονιοί μου εξεχάσαν το. Τόση κουβέντα, τόσος σχεδιασμός (κυρίως για το φαίν), το μόνον που εν εσκεφτήκαν εν το ίνταλως εννά μιλήσουμεν με τους συμπεθέρους. Ως την ώρα που έπρεπεν να μιλήσουν με τους συμπεθέρους (όβερ μεσημεριανού στην ωραία Λεμεσό).

Τι να σου λαλώ αγαπημένε/η αναγνώστη/στρια. Τα πράγματα επίαν ακριβώς όπως στην πρώτη επίσκεψη της σχέσης έσσω μας. Άκρα του τάφου σιωπή στη νήσο βασιλεύει, κάτι άβολα χαμόγελα, πολλά άβολα χαμόγελα εν η αλήθκεια, τζαι η Ερυκίνη σας στο ρόλο μεταφραστή (έκαμνα τζαι λλίη λογοκρισία, εν ήταν λέξη προς λέξη, κυρίως τα όχι ακριβώς αστεία αστεία του Πατέρα, εκοπήκαν ούλλα). Οι συμπέθεροι επροσπαθούσαν να κόψουν καμιά κουβέντα μέσω εμού, οι γονιοί μου πάλε κατά βάση μια τζαι εν εμπορούσαν να μιλήσουν εκάτσαν στη γωνιά έτσι σαν τα ψάρκα έξω που το νερό. Ώσπου τζαι ήρτεν το φαίν τζαι υπήρχεν ένα θέμα συζήτησης, ή έστω εκάμναμεν τζείνους τους ήχους  που λαλεί τζαι η Λ.που εν ενδεικτικοί του καλού φαγιού (τα μμμμ....). Εξηγήσαμεν τους τι εν το οφτόν, εδείξαμεν τους μιαν ελιά (πρώτη φοράν εθορούσαν ελιά, πάθος τζαι ενθουσιασμός. Ετέλειωσεν το φαίν, εφκάλαμεν ομαδική φωτογραφία τζαι είπαμεν τα πάι πάι. Δαμέ εμιλήσαν οι γονιοί μου που μόνοι τους, το πάι πάι κατέχουν το.

Η δεύτερη συνάντηση των συμπεθέρων εγίνηκεν έσσω μας. Τζιαμέ οι γονιοί μου.... αααα στο στοιχείον τους, άνεση φουλ. Εταΐσαν τα πλάσματα, εταΐσαν τα δεν φαντάζεσαι αγαπητέ αναγνώστη. Η συμπεθέρα έπρεπεν να μάθει τζαι να χρησιμοποιήσει τη λέξη "έσπασα" για να σταματήσουν οι γονιοί μου. Εδείξαν τους τα δεντρά μας: τούτες εν οι ελιές (κλικ κλικ η φωτογραφική), τούτη εν η λεμονιά μας (κλικ κλικ η φωτογραφική ξανά), θέλετε λλία λεμόνια να πάρετε στην Ιρλανδία; πάρτε καμιά τσέντα. Μα γιατί; Τούτος εν ο θκυόσμις, τζαι η βαζανιές μας, ΒΑ-ΖΑ-ΝΙΕΣ (αργά αργά λες τζαι εννά καταλάβουν). Ερυκίνη μετάφρασε, πε τους βα-ζα-νιές (η Ερυκίνη κάπου δαμέ εχάθηκεν τζαι δεν εμπορούσε να θυμηθεί πως τες λεν τες βαζανιές με στα αγγλικά με στα ελληνικά, αλλά αφού τα βαζάνια εθορούσαν τα, τι εθέλαν μετάφραση;).

Εδώκαν τους σύκα, που δεν εξαναφάσιν φρέσκα (ναι γίνεται) τζαι εδείξαν τους την έννοια του παπουτσόσυκου, που το δεντρό στο πιάτο τζαι έφυεν η κκελλέ τους. Τα πεθερικά εφύαν που σπίτι μας με θκυό κουππούθκια μαρμελάδα της μάνας μου, μια τσεντούα σύκα, ένα κουππίν ελιές μαύρες, τζαι 4 λεμόνια. Το λάδιν εξέχασεν το η μάνα μου τζαι εβυθίστηκεν στην απογοήτευση. Η συμπεθέρα συγκλονισμένη που τη φιλοξενία (τζαι τα πορικά) εδεσμεύτικεν για αντίστοιχην πολιτισμικήν εμπειρίαν έσσω της το καλοτζαίριν.

Γενικώς, νομίζω, εκτός που μέναν, που ήβρα τες συναντήσεις εξαντλητικές που το άγχος τζαι τη μεταφραστικήν προσπάθεια, οι συμπέθεροι εχαρήκαν που εβρεθήκαν. Τζαι παρά την ανικανότητα επικοινωνίας εσυμπαθηθήκαν σε βασικό επίπεδο. Τζαι τα όνειρα για ρωμαιο-ιουλιεττικές βεντέττες μεταξύ οικογενειών που θα μας εξωθούσαν να κλεφτούμεν με τη σχέση τζαι να ακυρώσουμεν τα παναύρκα του γάμου εμείναν όνειρα.

Πρόσω ολοταχώς για γαμήλιο πάρτυ με λλία λόγια. τζαι να δω τες συμπεθέρες να χορεύκουν αντικριστό να φυρτώ.

ΥΓ: η μάνα μου ήπιεν 2 φορές μπύρα σε 3 μέρες. Η μάνα μου δεν πίνει. Τόσον καλά! 

Γαμήλιο πόστ 3 : η bridezilla που βρυχάται

Τες τελευταίες 12 ώρες είμαι σε μια αμφίρροπη κατάσταση. Βασικά σκέφτουμαι: να βάλω τα κλάματα όξα να μεν τα βάλω; Εν είμαι σίουρη βασικά αν είμαι αρκετά bridezilla για να αρκέψω να κλαίω ή αρκετά κουλ για το "σιγά μην κλάψω".

Εν εκατέληξα ακόμα να είμαι ειλικρινής. Υποθέτω για να μεν έβαλα τα κλάματα ακόμα, τότε εν πρέπει να είμαι τζαι πολλά bridezilla. Που την άλλη, το ότι έσιει 4 μέρες να τζοιμηθώ τζαι εψές που ετζοιμήθηκα ονειρεύκουμουν φαγιά του γάμου, λαλεί μας ότι εν είμαι ακριβώς Αγγελάκας.

Βασικά εν είμαι σίουρη πως πρέπει να αντιδράσει το πλάσμαν. Ας πούμεν ποια εν η μη bridezilla αντίδραση στο πάω-να-δοκιμάσω-το-μενού-του-γάμου-τζαι-το-μόνον-πράμαν-που-τρώεται-εν-το-τταλαττούριν (τζαι ούτε τζείνον εν μπορεί να το χαρεί το πλάσμαν γιατί το ψουμίν (τα ρόλλς δηλαδή) εν χάλια);

Πέτε μου τζαι θα το προσπαθήσω.

ΥΓ: θέλω να τελειώσει τούτη η φάση που εγώ ως σκεπτόμενο ον χρησιμοποιώ το χρόνο συνειδητότητας μου (αλλά τζαι τζείνον τον μη συνειδητό, την ώρα του ύπνου) για να ασχολούμαι με τούτα τα πράματα.
ΥΓ2: επίσης, θέλω να πάω έσσω μου (στο Λάντον) τζαι κανεί.  

΄

Στο νυφικάδικο

(πως λέμε δισκάδικο, dvdαδικο, καμία σχέση)

Εξελίσσεται ο εξής διάλογος:

Πωλήτρια: Να σας βοηθήσω;
Ερυκίνη: ........
Πετάσσεται η αδερφή της σχέσης (τι μου ένι εμένα ακριβώς; κουνιάδα;): Απλά βλέπουμεν.
Πωλήτρια: Ποια παντρεύκεται;
Ερυκίνη: ακόμα μούγγα στην στρούγκα, στο ενδιάμεσον θορώ νυφικά, πολλά νυφικά σε κρεμμαστάρκα, το έναν μετά το άλλον τζαι το μόνον που σκέφτουμαι εν: πολλύν τούλιν, πόσον τούλιν ρε παιδί μου;
Η κουνιάδα να με δείχνει τζαι η πωλήτρια να λαλεί: Θέλεις να δοκιμάσεις;
Ερυκίνη: εεεεεεεεεεεεεεεεεε....
Πωλήτρια: Εν τζαι εν ανάγκη αν δε θέλεις.
Ερυκίνη: Ναι, ίσως να έρτω άλλην ημέρα.
Κουνιάδα + πωλήτρια: σίουρα εν θέλεις να δοκιμάσεις; Εν τζαι εν υποχρεωτικόν. Με νιώθεις καμιάν πίεση. Αν δεν θέλεις, εν έσιει πρόβλημα.
Ερυκίνη: όι, όι, να δοκιμάσω (έσιει τζιάλλες νύφες που χρειάζουνται κούντημαν λαλείς;).
(αρπάσσω έναν που τζιαμέ. Ούτε που το επολλοείδα, ετυφλώθηκα που το πολλύν τούλιν αφού. Με το κρεμμαστάρι στο σιέριν πάω στο δοκιμαστήριο, σαν το πρόβατο στη σφαγή.)
Πωλήτρια: Μα γιατί δείχνεις τόσον ανήσυχη;
Ερυκίνη:......
Πωλήτρια: Δοκιμάζεις νυφικό. Πρέπει να είσαι χαρούμενη.

Εν έξερα πως να απαντήσω σε τούτον, οπόταν απλά επία στο δοκιμαστήριο. Τζαι σαν επάσκιζα να μπω μέσα ακούω που έξω την κουνιάδα τζαι την πωλήτρια να συζητούν:

Εν η συνειδητοποίηση... Ναι, ναι... Εν αναμενόμενο...


ΥΓ: Προς τες κουμέρες: μεν αγχώνεστε, εν θα ψουμνίσω νυφικό δίχα σας, απλά επία για μιαν πρώτη μαθκιά. Εν το επερίμενα η μαθκιά να οδηγούσεν σε δοκιμήν, αλήθκεια.
ΥΓ2: Η αλήθκεια ένι ότι εν ήμουν ακριβώς απαίσια με 5 κιλά τούλιν. Επίεννεν μου κατακρίβειαν.

Γαμήλιο πόστ 2: Κράτος- Εκκλησία : 1-1

Τι τζι αν η εκκλησία ήταν πιο γλήορη στο να απαντήσει ημέιλ αγαπητέ αναγνώστη, στην πρόσφατη ινκόγνιτο επίσκεψή μου στη νήσο, η εκ του σύνεγγυς επικοινωνία με το κράτος έφυρεν με.

Ναι, μιλούμεν για το κυπριακόν κράτος. Για δημόσιαν υπηρεσία. Τζαι ναι, εν εκατάλαβες λάθος, το έφυρεν με έσιει θετικήν χροιάν.

Όι εν επέλλανα ακόμα. Πίστεψέ το, μπορεί να συμβεί.

Έκλεισα ραντεβού στες 9, εμπήκα στο γραφείον της λειτουργού στες 9, ετέλειωσα στες 930. Η λειτουργός εθυμάτουν το ιμέιλ μου, έξερεν πολλά καλά όσα ελάλεν, έδωκεν μου ούλλα τα χαρκιά σε ελληνικά ΤΖΑΙ αγγλικά για τη σχέση, έστειλεν με σε έναν άλλο συνάδελφον, ο οποίος εκαρτέραν με στην πόρτα, καθυστέρηση μηδέν, τζαι γενικώς, πρώτην φοράν είδα τέθκοιον επίπεδον λειτουργικότητας στο κυπριακόν δημόσιον.

Φυσικά τούτον μπορεί να έσιει να κάμει με το πόσα λεφτά πρέπει να δώκεις στο δήμο Λευκωσίας να σε παντρέψει. Αν εν να τους δώκεις 300 ευρώ να σε παντρέψουν αν μη τι άλλον διούν σου τζαι την ανάλογην εξυπηρέτησην.

Αλλά άτε έναν καλόν που είπα να πω τζαι εγιώ έννεν ανάγκην να το φκάλομεν που την μούττην. Ριάλλια ασάιντ, ένας βαθμός για το κράτος. Σίουρα πράματα.

ΥΓ: ένας βαθμός τζαι για την εκκλησίαν (εξού τζαι η ισοπαλία). όι την ορθόδοξην, την καθολικήν της Λευκωσίας, μιας τζαι ο ιερέας (αν τζαι επροσπάθησα 3 φορές να τον έβρω τζαι είσιεν μόνον 5 λεπτά να μου μιλήσει), είπεν ότι μπορεί να προσθέσει στην καθολικήν τελετήν το ορθόδοξον στεφάνωμαν. Που ήταν μια υποχώρηση παραπάνω από ότι επερίμενα.

ΥΓ2: Φυσικά έτσι για να μην ξεχνιόμαστε, τα κλασσικά τα κυπριακά ήρταν τζι ήβραν με στο αεροδρόμιο (ναι το ιδιωτικό) στην πτήση της επιστροφής (άμπα τζαι κάμω έναν ταξίδι χωρίς νεύρα τζαι εγιώ). Βασικά στο αεροδρόμιο έσιει χρόνια να περάσω το σεκιούριτι χωρίς να έβρω κάτι να πάει λάθος. Τούτην τη φορά ήταν η ουρά. Είσιεν κόσμον ρε φίλε, πολλύν. έτυχεν. Τζαι ξέρετε πριν το σεκιούριτι που έσιει κάτι στυλλούθκια τζαι λωρίδες που διαχωρίζουν γραμμές, τες οποίες γραμμές ούλλοι μα ούλλοι αγνοήσαν στο αεροδρόμιον μας γιατί εννοείται εβαρκούνταν να περπατήσουν πάνω-κάτω, πάνω-κάτω, τζαι έτσι εσταθήκαν ούλλοι μιαν πάντα, εκλείσαν ούλλον τον τόπο να μεν μπορούν να ρέσσουν όσοι εδείχναν τα διαβατήρια τους. Τζαι η μισή αίθουσα λλίον πάρατζει ναν όφκερη. Τζαι να πεν πάει ΕΝΑΣ, ένας υπάλληλος, ΕΝΑΣ, να βάλει μιαν τάξη στην ουρά. Όταν λέμεν χαμός, εννοούμεν χαμός. Τι να πεις, τι να πεις.

ΥΓ3: Είπα να μεν σας πω για την αντίδραση των γονιών στο άκουσμαν του πολιτικού γάμου, γιατί εν έσιει τζαι τίποτε πολλά ιδιαίτερον. έτο τα αναμενόμενα. Η μάνα μου έχασεν τον ύπνον της τζαι πιάννει με κάθε πρωίν τηλέφωνο: "αποφασίσετε για το γάμο;" "όι, τωρά έννα πάμεν στη δουλειά αν δεν σε πειράζει, ξαναδοκίμασε αύριο". Άστα, αναγνώστη άστα. Τι τους εθέλαμεν τους γάμους, τι τους εθέλαμεν.     

Γαμήλιο ποστ 1 (άσχετο)

Εχτές εκάμαμεν το πρώτον βήμα, την πρώτη ενέργεια σχετικά με τον επικείμενο γάμο.

Εστείλαμεν ημέιλ (ναι, ναι, τόση δραστηριότητα).

Θκυό ημέιλ. Έναν στο Δήμο Λευκωσίας τζαι έναν στην καθολικήν εκκλησία Λευκωσίας (η ορθόδοξη εν θέλει ημέιλ, εν θκυό ασιελλιές που το σπίτι μου στο χωρκόν).

Δέχουμαστεν στοιχήματα για το ποιος εννά απαντήσει πρώτος.

Ο νικητής εννά κερτίσει μισό κιλό γαμήλια κουφέτα.