Ο dvdας εν σημαντικόν πρόσωπον στη ζωήν κάποιου, εάν τέλοσπάντων κάποιος πάει τζαι γοράζει dvd που έναν σταθερόν dvdαδικον, τζαι όι ποτζίνον με τη μηχανούδαν, που το άλλον, με το πλάσμαν. Ο dvdας του χωρκού μου που λαλείτε, χάλιν μαύρον, τρεις φορές επάτησα στο dvdαδικον του τζαι εν εξαναπία. Μούτρα ως το πάτωμα. Παρατήρηση δώστου. Ναι ρε, εγώ είμαι ιδιότροπη τζαι κάμνω τουλάχιστον 20 λεπτά στο dvdαδικο, θέλω να δω πρώτα ούλλες τες ταινίες, μετά να θκιαλέξω κάπου μεταξύ 2 και 4 ταινιών ως επικρατέστερες επιλογές τζαι μετά να προβληματιστώ για το ποια 2 θα πάρω (πάντα πιάνουμε 2, μιαν ρομαντικήν κωμωδίαν πουτζίνες του Χόλλυγουντ που γουστάρουν οι άλλες τζαι μιαν για μένα). Ε, ο dvdας του χωρκού μου ελάλεν μου, "εννά κλείσουμεν σε 15 λεπτά" (εντάξει λαλώ εγώ).... "εννά κλείσουμε σε 10 λεπτά" (εντάξει εγώ)........." εννά κλείσουμε σε 5 λεπτά" (ε δε μας χέζεις λέω γω;).
Μεν σας τα πολυλογώ, άλλαξα dvdαδικον τζαι ησυχάσαμεν τζι οι θκυό.
Το dvdαδικον του δίπλα χωρκού έγινεν ο τόπος μας. Τζαι μέναν τζαι των κολλητών μου που θορούμεν μαζίν dvd. Πάντα που τζιαμέ το dvd. Ο άνθρωπος, νέος άνθρωπος, πάνω στα 30, εργένης, συμπαθητικός, όποτε έμπαινα," ωω καλώς την", έμαθεν τζαι την παρέα μας, ερώταν τζαι για τες άλλες αν εν καλά, ευγενέστατος, τζαι με κανέναν απολύτως πρόβλημαν να κάμνω 10 φορές το γυρό του καταστήματος ώσπου να βρω τι να πιάσω. Αντιθέτως. Ερώταν με τζιόλας μερικές φορές "είδες τα ούλλα, α;" (μικρό dvdαδικο σε χωριό, περιορισμένη ποικιλία). Ο καημένος δαμέ εσυνεννοήθην με τη Μ.#3, κολλητή από το σχολείο, η οποία διαλέγει ταινία βάσει ομορφιάς του πρωταγωνιστή.... υπομονήν που την έσιει ο dvdας, να θκιαλέει ποιος εν πιο όμορφος. Που την είσιεν δηλαδή....
Λαλώ το, τζαι τρέμω. Ο dvdας επέθανεν. έμαθα το πριν 10 λεπτά. είσιεν μιαν σπάνιαν μορφήν καρκίνου. Τζαι, όμως, ήταν κάθε μέρα στο dvdαδικο, χαρούμενος, ευγενικός, τζαι καλός με ούλλους όπως πάντα. Σόρυ που σας στεναχωρώ, αλλά έθελα να το μοιραστώ με κάποιον.....
Τετάρτη 8 Απριλίου 2009
Όταν η Ερυκίνη κρυφακούει ΙΙΙ
Στο κομμωτήριο της γειτονιάς. Η κομμώτρια, που μονίμως φκάλλει μου δίχρωμα μαλλιά τζαι βάφει μου το μισό μέτωπο μαζί με το μαλλί, η Ερυκίνη σας τζαι θκυό γιαγιάες συγχωρκανές υποτίθεται (εν τες εξανάδα στη ζωή μου), τζι οι θκυό πάνω που 70 γρονών μιλούμεν.
Σκηνή 1
ένας γέρος περνά έξω που το κομμωτήριον
Γιαγιά 1: Γεια σου ρε γέρο πον έσιεις ! ! (κομμώτρια, Ερυκίνη να φυρτούν που το γέλιο, αλλά συνεχίζει)... Εκτός τζι αν έσιεις, τζαι εμείς εν το ξέρουμεν...
Γιαγιά 2: (θιγμένον ύφος) ε φυσικά τζαι εν ιξέρουμεν. Εμείς πόθεν στα πόθεν να ξέρουμεν; Η κοτζιάκαρη του εννά ξέρει....
Σκηνή 2
η Γιαγιά 2 σηκώνεται για να φύει
Γιαγια 2: Μα που εν το παστούνι μου; Είδετε που έφερα τζαι το παστούνι μου σήμερα, να σας διώ...
Γιαγιά 1: ε, άμαν σου πιάμεν το πουλλίν σου, να μας τη δώκεις που πάνω
Γιαγιά 2: (το υπέρτατο) που να το έβρετε το πουλίν μου τζιμέσα;
Γιαγιά 1: ε, κάτι εννά έβρουμεν....
ΘΕΕΣ, απλά ΘΕΕΣ οι γιαγιάδες.
Σκηνή 1
ένας γέρος περνά έξω που το κομμωτήριον
Γιαγιά 1: Γεια σου ρε γέρο πον έσιεις ! ! (κομμώτρια, Ερυκίνη να φυρτούν που το γέλιο, αλλά συνεχίζει)... Εκτός τζι αν έσιεις, τζαι εμείς εν το ξέρουμεν...
Γιαγιά 2: (θιγμένον ύφος) ε φυσικά τζαι εν ιξέρουμεν. Εμείς πόθεν στα πόθεν να ξέρουμεν; Η κοτζιάκαρη του εννά ξέρει....
Σκηνή 2
η Γιαγιά 2 σηκώνεται για να φύει
Γιαγια 2: Μα που εν το παστούνι μου; Είδετε που έφερα τζαι το παστούνι μου σήμερα, να σας διώ...
Γιαγιά 1: ε, άμαν σου πιάμεν το πουλλίν σου, να μας τη δώκεις που πάνω
Γιαγιά 2: (το υπέρτατο) που να το έβρετε το πουλίν μου τζιμέσα;
Γιαγιά 1: ε, κάτι εννά έβρουμεν....
ΘΕΕΣ, απλά ΘΕΕΣ οι γιαγιάδες.
Δευτέρα 6 Απριλίου 2009
Εβδομάδα 23-27 Μαρτίου
(πιο κάτω ένα κείμενο που έγραψα για το Βουκώλο εν βρασμώ ψυχής και τελικά δεν μπήκε. Το αναρτώ για όσους ενδιεφέρονται.)
Δευτέρα 23 Μαρτίου.
Πέρασε κιόλας μια εβδομάδα. Μια γεμάτη εβδομάδα. Με φοιτητικές εκλογές στο Πανεπιστήμιο Κύπρου την Πέμπτη, μια αθωωτική απόφαση, μια διαδήλωση την Παρασκευή και μια αυθόρμητη πορεία το Σάββατο.
Δευτέρα πρωί και οι δύο μεγάλες παρατάξεις του Πανεπιστημίου Κύπρου διανέμουν παντού τα καθιερωμένα εβδομαδιαία ενημερωτικά δελτία τους, που λίγες ώρες μετά θα γίνουν εβδομαδιαία ενημερωτικά σκουπίδια (λόγω αργίας είμαι ευγενική και δεν τα αποκαλώ εξαρχής εβδομαδιαία ενημερωτικά σκουπίδια).
Πάρτε βαθιά ανάσα και πάμε αγαπητοί αναγνώστες.
Στην κουρτίνα Νούμερο 1. Οι Μπλε. Το τετρασέλιδο της Πρωτοπορίας: ωραιότατο. Στην πρώτη σελίδα το πανηγυρικό ποσοστό νίκης σε τεράστιο μέγεθος γραμματοσειράς (για να δουν κι οι τυφλοί) και στις επόμενες δύο τα σχετικά των εκλογών και των ψηφισθέντων εκπροσώπων. Που είναι η ανακοίνωση για τη σημερινή διαδήλωση; Ο τύπος στο παγκάκι των Μπλε μου είπε πως έχουν ενημερωθεί για τη σημερινή εκδήλωση και το γράφουν στο δελτίο τους. Α, έτο ρε. Στην τέταρτη και τελευταία σελίδα. Πάνω πάνω. Ακριβώς πάνω από τα καυτά ερωτήματα που ταλανίζουν τους απανταχού Πρωτοπόρους. Όλα βέβαια περιστρέφονται γύρω από το τι λέει και τι κάνει η Προοδευτική. Σαν ερωτευμένα πιτσουνάκια. Άλλα ερωτήματα, όπως «Βάση ποιων κριτηρίων αθωώθηκαν οι 10 αστυνομικοί; Τι έκαμαν θκυό φοιτητές για να τρων έτσι ξύλον; Τούτοι οι άνθρωποι εννά παν πίσω στες δουλειές τους;» κλπ., δεν είναι και τόσο καυτά, μάλλον χλιαρά, γι’ αυτό δεν μπαίνουν στο τετρασέλιδο. Δεν υπάρχει χώρος για δευτερεύοντα, συγγνώμη.
Και πάμε στο έτερον ήμισυ, στην κουρτίνα Νούμερο 2. Οι Κόκκινοι. Ένα άλλο συγκλονιστικό τετρασέλιδο. Στολίδι. Οι πρώτες δύο σελίδες είναι αφιερωμένες στα των εκλογών. Ενημερώνουν τους φοιτητές για τους εκλεχθέντες αντιπροσώπους. Η τρίτη σελίδα αναφέρεται στις επερχόμενες Ευρωεκλογές και τους Ακελικούς υποψηφίους. Η τέταρτη και τελευταία σελίδα: διαφημίσεις. Γιατί ένα διάλειμμα το χρειάζεσαι. Ή γιατί δεν είχαν τι άλλο να βάλουν, ξέρω γω; Από ερωτήματα οι Προοδευτικάριοι μηδέν αυτή τη βδομάδα στο ενημερωτικό. Βλέπετε είναι Μάρτης και το Μάρτη στην Προοδευτική κάνουν διάλειμμα. Αχ, τούτοι οι δικαστές. Εν εμπορούσαν να αφήσουν την απόφαση για τον Απρίλη; Για να μπορούν και οι της Προοδευτικής να απορήσουν μαζί μας.
Οι φοιτητικές μας παρατάξεις κυρίες και κύριοι. Και έχεις δίκιο. Άφησε τα κομματόσκυλα, ούτως ή αλλιώς τίποτα δεν κάνουν, πήγαινε στον απλό φοιτητή, μίλα του, ως ένας απλός συμφοιτητής του να δεις πως ήδη ξέρει, πως ενημερώθηκε κι αν δεν ξέρει, θα θέλει να μάθει.
Τι λε ρε; Σε ποιο πανεπιστήμιο ζεις εσύ; Η αδιαφορία, η πλήρης αδιαφορία. Μόνον εάν εγίνουμουν καμικάζι ήταν να εσηκώννετουν κανένας που την καφετέρια (για να κάτσει πιο κάτω να μεν τον έβρουν τα γαίματα).
Που λαλείτε φίλοι αναγνώστες, εν πιο πιθανόν στις διαδηλώσεις τούτες τες μέρες να δείτε τους καθηγητές του Πανεπιστημίου, τη μάνα μου, τη θκειά μου τζαι τη γιαγιά μου με το τσεμπέριν, παρά τους φοιτητές του UCY, υπογράφω σας το άμα θέλετε (με κότζινο σαν τον Αρχιεπίσκοπο).
Όσον περνά ο τζαιρός τόσο βεβαιώνουμαι ότι οι άνθρωποι πόξω που τούτον το πανεπιστήμιον εν σιήλιες φορές καλλύττεροι που τζείνους που εν μέσα. Ένας τόπος που καταφέρνει να «ξυπνήσει» 1 στους 100 τζαι να «τζοιμίσει» ακόμα παραπάνω τους υπόλοιπους 99. Ξεφτίλα. Ούστ.
Το εορταστικό πρόγραμμα για την επέτειο της 25ης Μαρτίου τελειώνει άδοξα κάπου εδώ. Η Ερυκίνη σας πάει να ξεράσει.
Δευτέρα 23 Μαρτίου.
Πέρασε κιόλας μια εβδομάδα. Μια γεμάτη εβδομάδα. Με φοιτητικές εκλογές στο Πανεπιστήμιο Κύπρου την Πέμπτη, μια αθωωτική απόφαση, μια διαδήλωση την Παρασκευή και μια αυθόρμητη πορεία το Σάββατο.
Δευτέρα πρωί και οι δύο μεγάλες παρατάξεις του Πανεπιστημίου Κύπρου διανέμουν παντού τα καθιερωμένα εβδομαδιαία ενημερωτικά δελτία τους, που λίγες ώρες μετά θα γίνουν εβδομαδιαία ενημερωτικά σκουπίδια (λόγω αργίας είμαι ευγενική και δεν τα αποκαλώ εξαρχής εβδομαδιαία ενημερωτικά σκουπίδια).
Πάρτε βαθιά ανάσα και πάμε αγαπητοί αναγνώστες.
Στην κουρτίνα Νούμερο 1. Οι Μπλε. Το τετρασέλιδο της Πρωτοπορίας: ωραιότατο. Στην πρώτη σελίδα το πανηγυρικό ποσοστό νίκης σε τεράστιο μέγεθος γραμματοσειράς (για να δουν κι οι τυφλοί) και στις επόμενες δύο τα σχετικά των εκλογών και των ψηφισθέντων εκπροσώπων. Που είναι η ανακοίνωση για τη σημερινή διαδήλωση; Ο τύπος στο παγκάκι των Μπλε μου είπε πως έχουν ενημερωθεί για τη σημερινή εκδήλωση και το γράφουν στο δελτίο τους. Α, έτο ρε. Στην τέταρτη και τελευταία σελίδα. Πάνω πάνω. Ακριβώς πάνω από τα καυτά ερωτήματα που ταλανίζουν τους απανταχού Πρωτοπόρους. Όλα βέβαια περιστρέφονται γύρω από το τι λέει και τι κάνει η Προοδευτική. Σαν ερωτευμένα πιτσουνάκια. Άλλα ερωτήματα, όπως «Βάση ποιων κριτηρίων αθωώθηκαν οι 10 αστυνομικοί; Τι έκαμαν θκυό φοιτητές για να τρων έτσι ξύλον; Τούτοι οι άνθρωποι εννά παν πίσω στες δουλειές τους;» κλπ., δεν είναι και τόσο καυτά, μάλλον χλιαρά, γι’ αυτό δεν μπαίνουν στο τετρασέλιδο. Δεν υπάρχει χώρος για δευτερεύοντα, συγγνώμη.
Και πάμε στο έτερον ήμισυ, στην κουρτίνα Νούμερο 2. Οι Κόκκινοι. Ένα άλλο συγκλονιστικό τετρασέλιδο. Στολίδι. Οι πρώτες δύο σελίδες είναι αφιερωμένες στα των εκλογών. Ενημερώνουν τους φοιτητές για τους εκλεχθέντες αντιπροσώπους. Η τρίτη σελίδα αναφέρεται στις επερχόμενες Ευρωεκλογές και τους Ακελικούς υποψηφίους. Η τέταρτη και τελευταία σελίδα: διαφημίσεις. Γιατί ένα διάλειμμα το χρειάζεσαι. Ή γιατί δεν είχαν τι άλλο να βάλουν, ξέρω γω; Από ερωτήματα οι Προοδευτικάριοι μηδέν αυτή τη βδομάδα στο ενημερωτικό. Βλέπετε είναι Μάρτης και το Μάρτη στην Προοδευτική κάνουν διάλειμμα. Αχ, τούτοι οι δικαστές. Εν εμπορούσαν να αφήσουν την απόφαση για τον Απρίλη; Για να μπορούν και οι της Προοδευτικής να απορήσουν μαζί μας.
Οι φοιτητικές μας παρατάξεις κυρίες και κύριοι. Και έχεις δίκιο. Άφησε τα κομματόσκυλα, ούτως ή αλλιώς τίποτα δεν κάνουν, πήγαινε στον απλό φοιτητή, μίλα του, ως ένας απλός συμφοιτητής του να δεις πως ήδη ξέρει, πως ενημερώθηκε κι αν δεν ξέρει, θα θέλει να μάθει.
Τι λε ρε; Σε ποιο πανεπιστήμιο ζεις εσύ; Η αδιαφορία, η πλήρης αδιαφορία. Μόνον εάν εγίνουμουν καμικάζι ήταν να εσηκώννετουν κανένας που την καφετέρια (για να κάτσει πιο κάτω να μεν τον έβρουν τα γαίματα).
Που λαλείτε φίλοι αναγνώστες, εν πιο πιθανόν στις διαδηλώσεις τούτες τες μέρες να δείτε τους καθηγητές του Πανεπιστημίου, τη μάνα μου, τη θκειά μου τζαι τη γιαγιά μου με το τσεμπέριν, παρά τους φοιτητές του UCY, υπογράφω σας το άμα θέλετε (με κότζινο σαν τον Αρχιεπίσκοπο).
Όσον περνά ο τζαιρός τόσο βεβαιώνουμαι ότι οι άνθρωποι πόξω που τούτον το πανεπιστήμιον εν σιήλιες φορές καλλύττεροι που τζείνους που εν μέσα. Ένας τόπος που καταφέρνει να «ξυπνήσει» 1 στους 100 τζαι να «τζοιμίσει» ακόμα παραπάνω τους υπόλοιπους 99. Ξεφτίλα. Ούστ.
Το εορταστικό πρόγραμμα για την επέτειο της 25ης Μαρτίου τελειώνει άδοξα κάπου εδώ. Η Ερυκίνη σας πάει να ξεράσει.
Βουκώλος, τρίτος και φαρμακερός
Αγαπημένοι μου αναγνώστες, το καινούργιο τεύχος του Βουκώλου είναι πλέον γεγονός. Όσοι περνάτε από Πανεπιστήμιο Κύπρου τρέξτε αύριο καφετέρια μπας και βρείτε κανένα έντυπο τεύχος. Δυστυχώς, η συντονιστική των Ομίλων δεν επιθυμεί να δώσει 200 ευρώ για ένα μαυρόασπρο Βουκώλο, τζαι τα παιθκιά του Λογοτεχνικού φκάλλουν το με λεφτά που την πούγκαν τους. Έτσι αναγκαστικά τα τεύχη είναι λίγα, όποιος προλάβει επρόλαβεν. Εν θέλω καν να διερωτηθώ που παν τα λεφτά των ομίλων, ποιος τα διαχειρίζεται τζαι με ποιαν λογικήν τα κατανέμει έτσι όπως τα κατανέμει. Το θέμαν εν ότι εφκήκεν. Πιο αφοπλιστικόν τζαι φαρμακερόν, με πολλά κι ενδιαφέροντα. Αξίζει να το βρεις!!
Τζαι όσοι εν έβρουν έντυπο ή εν έχουν καμιάν σχέσην με το Πανεπιστήμιον Κύπρου μπορούν να διαβάσουν την ηλεκτρονική μορφή δαχαμέ.
Αγαπητέ Άνευ Ορίων και λοιποί συνταξιδιώτες, η συζήτηση που είχαμε στο φτωχό μου σπιτικό τελικά δεν εκδόθηκε γιατί προέκυψαν άλλα ζητήματα, τα οποία απασχόλησαν το τρίτο τεύχος του Βουκώλου. Βλέπετε η παραμικρή αναφορά στις φασαρίες του '63 και στα κατορθώματα των Ελληνοκυπρίων είναι ταμπού ακόμη και στο Πανεπιστήμιο και προκαλεί τους ευαίσθητους πατριώτες φοιτητές. Μπορεί να πουλιέται ως εκπαιδευτικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά κατά βάθος το UCY έχει πολλά κοινά με το δημοτικό. Η μόνη επαφή με την κυπριακή ιστορία της περιόδου 60-74 είναι το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ. Έτσι στο τεύχος θα βρείτε λίγα κομμάτια ιστορίας, που εν πιο ενδιαφέροντα, νομίζω.
Οι συντάκτες του Βουκώλου εκτιμούν και αναμένουν τα σχόλια σας, καλά και κακά. Να θυμάστε μόνο ότι στο Βουκώλο ο καθένας γράφει την άποψή του, ελεύθερα κι απρόσκοπτα. Δε συστήνεται η ανάγνωσις σε άτομα που μπορούν να δουν μια μόνο προοπτική...
Χάτε τζαι καλά θκιαβάσματα!!!
Τζαι όσοι εν έβρουν έντυπο ή εν έχουν καμιάν σχέσην με το Πανεπιστήμιον Κύπρου μπορούν να διαβάσουν την ηλεκτρονική μορφή δαχαμέ.
Αγαπητέ Άνευ Ορίων και λοιποί συνταξιδιώτες, η συζήτηση που είχαμε στο φτωχό μου σπιτικό τελικά δεν εκδόθηκε γιατί προέκυψαν άλλα ζητήματα, τα οποία απασχόλησαν το τρίτο τεύχος του Βουκώλου. Βλέπετε η παραμικρή αναφορά στις φασαρίες του '63 και στα κατορθώματα των Ελληνοκυπρίων είναι ταμπού ακόμη και στο Πανεπιστήμιο και προκαλεί τους ευαίσθητους πατριώτες φοιτητές. Μπορεί να πουλιέται ως εκπαιδευτικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά κατά βάθος το UCY έχει πολλά κοινά με το δημοτικό. Η μόνη επαφή με την κυπριακή ιστορία της περιόδου 60-74 είναι το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ. Έτσι στο τεύχος θα βρείτε λίγα κομμάτια ιστορίας, που εν πιο ενδιαφέροντα, νομίζω.
Οι συντάκτες του Βουκώλου εκτιμούν και αναμένουν τα σχόλια σας, καλά και κακά. Να θυμάστε μόνο ότι στο Βουκώλο ο καθένας γράφει την άποψή του, ελεύθερα κι απρόσκοπτα. Δε συστήνεται η ανάγνωσις σε άτομα που μπορούν να δουν μια μόνο προοπτική...
Χάτε τζαι καλά θκιαβάσματα!!!
Τετάρτη 1 Απριλίου 2009
Τιμοκατάλογος
Έσιει μιαν κυπριακήν έκφρασην που λαλεί η μάνα μου... άμαν θκυό πλάσματα μοιάζουν πάρα πολλά στη συμπεριφορά, ταιρκάζουν, κουβαλούν τον ίδιον νουν, κάμνουν τες ίδιες βλακείες, η μάνα μου λαλεί ότι φακκούν ττακκάζιν.
Ε, τα δικαστήρια Κύπρου-Ελλάδος φακκούν ττακκάζιν. Μπορούν να καταρρίψουν κάθε κανόνα λογικής με την ίδιαν ευκολίαν, τζι όταν λέμεν λογικής εννοούμεν της κοινής, τζείνης που έχουν τζαι τα μωρά. Μετά τες εξαιρετικές επιδόσεις των κυπριακών δικαστηρίων, τα οποία βλέπουν έναν ελέφαντα, τζαι μεταξύ της πιθανότητας να είναι όντως ελέφαντας τζαι του να εν ένα μυρμηγκάκι που μεταμφιέστηκε σε ελέφαντα, θεωρούν πιο αξιόπιστον το δεύτερον, έρκουνται τα ελληνικά δικαστήρια με έναν τιμοκατάλογον αδικημάτων που ξεπερνά τη λογική και τη φαντασία (ακόμα τζαι του Spielberg).
Άγριος ξυλοδαρμός (κοινώς σαπάτζιασμαν) αόπλου και ανήμπορου να αντιδράσει φοιτητή στα καλά του καθουμένου = 5000 ευρώ (με έκπτωση άμαν εμφανίσεις κάρταν πολυτέκνου)
Υποψία εμπλοκής σε τρομοκρατική οργάνωση, κατοχή μολότωφ και υποψία συμμετοχής σε σπάσιμο βιτρίνας τραπεζικού υποκαταστήματος = 15000 ευρώ και κλείσαμε.
Χάτε τζαι αγνόησα τη λέξην υποψία στη δεύτερην περίπτωσην. Συγγνώμην ρε παιθκιά, που πότε το να σπάζεις μιαν βιτρίνα εν πιο ακριβόν που το να σπάζεις τα μούτρα νιού πλασμάτου;
Εν σαν να χρεώνεις τη σαλάταν πιο πολλά που το κυρίως πιάτον.
Τωρά εννά μου πεις παρά να τρώεις μούχτιν....
Μόνον μεν ανοίξετε ταβέρναν ρε παιθκιά, εννά παττίσετε.
Ε, τα δικαστήρια Κύπρου-Ελλάδος φακκούν ττακκάζιν. Μπορούν να καταρρίψουν κάθε κανόνα λογικής με την ίδιαν ευκολίαν, τζι όταν λέμεν λογικής εννοούμεν της κοινής, τζείνης που έχουν τζαι τα μωρά. Μετά τες εξαιρετικές επιδόσεις των κυπριακών δικαστηρίων, τα οποία βλέπουν έναν ελέφαντα, τζαι μεταξύ της πιθανότητας να είναι όντως ελέφαντας τζαι του να εν ένα μυρμηγκάκι που μεταμφιέστηκε σε ελέφαντα, θεωρούν πιο αξιόπιστον το δεύτερον, έρκουνται τα ελληνικά δικαστήρια με έναν τιμοκατάλογον αδικημάτων που ξεπερνά τη λογική και τη φαντασία (ακόμα τζαι του Spielberg).
Άγριος ξυλοδαρμός (κοινώς σαπάτζιασμαν) αόπλου και ανήμπορου να αντιδράσει φοιτητή στα καλά του καθουμένου = 5000 ευρώ (με έκπτωση άμαν εμφανίσεις κάρταν πολυτέκνου)
Υποψία εμπλοκής σε τρομοκρατική οργάνωση, κατοχή μολότωφ και υποψία συμμετοχής σε σπάσιμο βιτρίνας τραπεζικού υποκαταστήματος = 15000 ευρώ και κλείσαμε.
Χάτε τζαι αγνόησα τη λέξην υποψία στη δεύτερην περίπτωσην. Συγγνώμην ρε παιθκιά, που πότε το να σπάζεις μιαν βιτρίνα εν πιο ακριβόν που το να σπάζεις τα μούτρα νιού πλασμάτου;
Εν σαν να χρεώνεις τη σαλάταν πιο πολλά που το κυρίως πιάτον.
Τωρά εννά μου πεις παρά να τρώεις μούχτιν....
Μόνον μεν ανοίξετε ταβέρναν ρε παιθκιά, εννά παττίσετε.
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009
Ά-τιτλο
(έσιει μέρες να ποστάρω. Κυρίως γιατί ότι έγραψα (για τες διαδηλώσεις κατά βάση) επούλησα τα ποτζεί ποδά. Έτσι είπα σήμερα να πάω σε κάτι άσχετο που εξεκίνησα πριν μέρες. Ατέλειωτον τζαι άτιτλον.)
Στο τραπέζι κάθομαι μόνη.
Και το ποτήρι μπροστά μου, μισογεμάτο ή μισοάδειο;
Δεν έχει σημασία. Σίγουρα πάντως το έχω μισοπιεί.
Το μισοάδειο ποτήρι μου ποτέ δεν το τσούγκρισα μαζί σου. Μόνη μου το μισοήπια. Και σε περίμενα. Γουλιά, γουλιά. Και σε περίμενα. Δεν ήρθες ποτέ.
Το μισογεμάτο ποτήρι μου στο μισογεμάτο ποτήρι σου πλάι το άφησα. Ίσα που τα δάχτυλα μου άγγιξαν τα δικά σου, καθώς αγκάλιαζες το ποτήρι. Στην υγειά μου. Ψέλλισες. Και ήπιαμε. Κι έφυγες.
Το μισοάδειο/μισογεμάτο ποτήρι μου είναι ακόμη πάνω στο τραπέζι.
Μισοτελειωμένο.
Στο τραπέζι κάθομαι μόνη.
Σταματώ το ρολόι στον τοίχο. Παγώνω τους δείκτες.
Λίγα δευτερόλεπτα μόνο.
Δεν θέλω να το τελειώσω.
Δε θέλω να κοιτάξω το άδειο ποτήρι.
Δε θέλω να σηκωθώ από το τραπέζι που ήπιαμε, από το τραπέζι που θα πίναμε μαζί.
Δε θέλω να ανοίξω την πόρτα. Δε θέλω να φύγω.
Μόνη.
Όχι ακόμα.
Αμείλικτος που είναι ο χρόνος. Δε θέλει να μου κάνει μια τόση δα χάρη….
Στο τραπέζι κάθομαι μόνη.
Και το ποτήρι μπροστά μου, μισογεμάτο ή μισοάδειο;
Δεν έχει σημασία. Σίγουρα πάντως το έχω μισοπιεί.
Το μισοάδειο ποτήρι μου ποτέ δεν το τσούγκρισα μαζί σου. Μόνη μου το μισοήπια. Και σε περίμενα. Γουλιά, γουλιά. Και σε περίμενα. Δεν ήρθες ποτέ.
Το μισογεμάτο ποτήρι μου στο μισογεμάτο ποτήρι σου πλάι το άφησα. Ίσα που τα δάχτυλα μου άγγιξαν τα δικά σου, καθώς αγκάλιαζες το ποτήρι. Στην υγειά μου. Ψέλλισες. Και ήπιαμε. Κι έφυγες.
Το μισοάδειο/μισογεμάτο ποτήρι μου είναι ακόμη πάνω στο τραπέζι.
Μισοτελειωμένο.
Στο τραπέζι κάθομαι μόνη.
Σταματώ το ρολόι στον τοίχο. Παγώνω τους δείκτες.
Λίγα δευτερόλεπτα μόνο.
Δεν θέλω να το τελειώσω.
Δε θέλω να κοιτάξω το άδειο ποτήρι.
Δε θέλω να σηκωθώ από το τραπέζι που ήπιαμε, από το τραπέζι που θα πίναμε μαζί.
Δε θέλω να ανοίξω την πόρτα. Δε θέλω να φύγω.
Μόνη.
Όχι ακόμα.
Αμείλικτος που είναι ο χρόνος. Δε θέλει να μου κάνει μια τόση δα χάρη….
Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009
Σημαντικές ανακοινώσεις
1. Οι "άσκοπες", σύμφωνα με κάποιους, εκδηλώσεις αντίδρασης (αλήθεια αν εν τόσον άσκοπες γιατί τους ενοχλούν;) συνεχίζονται.... Σήμερα 12:30 διαδήλωση στα δικαστήρια. Αύριο 18:00, στο πάρκινγκ του Όχι, ενημερωτική εκδήλωση και συναυλία και το Σάββατο 11 το πρωί συγκέντρωση στην Πλατεία Ελευθερίας και πορεία στο κέντρο της πόλης. Όσοι πιστοί προσέλθετε, όσοι πιστεύετε ότι δεν υπάρχει τίποτα άσκοπο στο να εκφράζεις την άποψή σου τελοσπάντων. ώρα να μιλήσουμε!!
2. Άσχετο αλλά θα το πω, Ο Βουκώλος έχει πλέον ηλεκτρονική μορφή, για όσους δεν είχαν την ευκαιρία να διαβάσουν κείμενα από τα πρώτα δύο τεύχη μπείτε στο www.voukwlos.blogspot.com . Το βλογ μόλις δημιουργήθηκε έτσι θα γίνονται πολλές αλλαγές, προσθήκες και ανακατατάξεις, είμαστεν νάκκον ασυγύριστα προς το παρόν, αλλά κοπιάστε... Σύμπτωσις: η φίλη βουκώλα ξεκινά το βλογ με ένα ρεπό της ηθικής. Για κάποιους η ηθική έπιασεν άδειαν επ'αόριστον τζαι μετ'απολαβών, εν πράμαν;
2. Άσχετο αλλά θα το πω, Ο Βουκώλος έχει πλέον ηλεκτρονική μορφή, για όσους δεν είχαν την ευκαιρία να διαβάσουν κείμενα από τα πρώτα δύο τεύχη μπείτε στο www.voukwlos.blogspot.com . Το βλογ μόλις δημιουργήθηκε έτσι θα γίνονται πολλές αλλαγές, προσθήκες και ανακατατάξεις, είμαστεν νάκκον ασυγύριστα προς το παρόν, αλλά κοπιάστε... Σύμπτωσις: η φίλη βουκώλα ξεκινά το βλογ με ένα ρεπό της ηθικής. Για κάποιους η ηθική έπιασεν άδειαν επ'αόριστον τζαι μετ'απολαβών, εν πράμαν;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)