Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2012

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη...

Κοπέλλες τζαι κοπέλια,

Καλως σας ήβρα τζαι καλώς με δεχτήκετε πάλε πίσω. Η Ερυκίνη σας εστράφηκεν στα βρεμένα εδάφη του Βελγίου (γιατί ναι άρκεψεν να βρέσιει πάλε κάτι ψιλά μεν φανταστείτε) μετά που μιαν εβδομάδαν στο νησί που δεν είναι απλώς ένα νησί είναι ιδέα (όπως ελάλεν η κυρία Τασία που μας εφιλοξέναν), στην Ιθάκη.

Η Νότια Ιθάκη (θέα που τη Μονή των Καθαρών στη Βόρεια Ιθάκη)

Μια εφτομάδα δίχα κομπιούτερ, δίχα ίντερνετ, με τηλέφωνο μεν (αλλά εν μου ετηλεφώνησεν κανένας δε). καμία επαφή με τον κόσμο έξω που το νσί καμία. Με ξέρω τι εγίνηκεν στον κόσμον όσον έλειπα. Πραγματικές διακοπές που λένε. Τζι όι όπου τζι όπου. Σε τζείνον τον ευλογημένον τόπο που λέγεται Ελλάδα. τζαι μεν αστειέψετε το "ευλογημένον", όποιος δεν είδεν το γαλάζιον της θάλασσας, όποιος δεν έφαεν τομάταν τζαι λάδιν τζαι φέτταν σπιθκιάσιμην δεν ξέρει. Εντάξει εμείς εκεί στη νήσο έχουμεν τα τούτα πάνω κάτω τζαι εν τα εκτιμούμεν, αλλά όπουδήποτε μακριά που τη Μεσόγειο.... τίποτε δεν είναι δεδομένον.

Οι διακοπές στην Ελλάδα τούτη τη φορά είχαν άλλη γλύκα. Πρώτη φορά σε νησί, όι στην Αθήνα. Στο νησί η θλίψη της κρίσης εν έφτασεν ακόμα. Δεν έφτασε εδώ η πείνα λαλεί η κυρία Τασία (η μάνα ενός παρέα που μας εφιλοξέναν σπίτιν του), ο κόσμος έσιει τα δεντρά του, τα ψάρκα του, περνά. Όι όπως στην πόλη. Στο νησί, ειδικά στο συγκεκριμένον που εν έσιει τρελό τουρισμό, απολαμβάνεις φύση, δίχα πολυκοσμίαν, ησυχία, ηρεμία, πράσινο (παραπάνω από ότι επερίμενα) τζαι μπλέ (που όσον τζι αν το καρτεράς πάντα εκπλήσσει σε). Ο χρόνος λες τζαι σταματά. Τζείνον το πράμαν που νιώθεις ότι βουρά τζαι εσύ ταπισών του αλλού, όι τζιαμέ.

Οι Αφάλες από ψηλά
Τζαι ο κόσμος πάνω-κάτω γνώριμη κατάσταση για μας που Κύπρο. Μιτσίν νησούιν, ούλλοι γνωρίζουνται με ούλλους, σιερεθκιούνται φωναχτά στους δρόμους, στη θάλασσα, κουτσομπολεύκουν, καλιούν ο ένας τον άλλον για φαίν. Τζειντο "κόπιασε" σε άλλη γλώσσα που τη δική μας δεν έσιει τόση γλύκα.

Τζείνα που μου εκάμαν εντύπωσην τούτην την φορά που τες διακοπές στην Ελλάδα ήταν πρώτον το πως οι τιμές των πραμάτων ήταν σχετικά ακριβές, πράγμαν που εν θα επερίμενες με όσα ακούεις για τους μισθούς στην Ελλάδα (πως τα φκάλλουν πέρα οι ντόπιοι αναρωθκιούμαι) τζαι δεύτερον το πόσον μα πόσον μεγάλον πράμαν ήταν για τους κατοίκους ενός νησιού τζείνη η αυγουστιάτικη πανσέληνος. Τα λιγοστά μπαρ του νησιού εκάμναν πάρτυ επι τη ευκαιρία, πολλοί εκανονίζαν σε ποιαν παραλία θα παν να δουν την πανσέληνο. Λες τζαι ήταν πρωτοχρονιά. Πόσον ωραίον πράμαν ένι αλήθκεια. Που αλλού στον κόσμο υπάρχει τέθκοια λατρεία για το φεγγάρι; Αναρωθκιούμαι.

Η σχέση ελάλεν "πρώτη φορά τυχαίνει στη ζωή μου να περιμένω κάπου για να δω τον ήλιο να δύσει." Αν δεν ήταν Ιρλανδός θα επρόσθετεν τζαι το "εν έσιει έτσι πράμαν"  

Τέλοσπάντων, μεν σας τα πολυλογώ. Ωραία η Ιθάκη. Αν άξιζε να βολοδέρνει κανείς 20 χρόνια για να πάει τζιαμέ εν ξέρω, αλλά ήταν πολλά ωραία. Μακάρι να σιεν τζι άλλον.





ΥΓ. Το τιπ των διακοπών. Αν ταξιδεύκετε με αυτοκίνητο προς Πάτρα τζαι περνώντας που τη γέφυρα Ρίου-ΑντιΡίου, έρτει σας η επιθυμία (αθώοι τουρίστες τζι εσείς) να ρέξετε που τη γέφυρα έτσι για την εμπειρία που εν τζαι τόσο γαμάτη και τα λοιπά, πάρτε 10 βαθειές αναπνοές ώσπου να σας περάσει. Γιατί αγαπητέ αναγνώστη το πέρασμα της γέφυρας κοστίζει σου ναι ναι 13 ευρά στο πάεννε τζαι 13 στο στράφου. Τέικ μαι γουόρντ φορ ιτ, φκάλε φωτογραφίες που μακριά καλλύττερα.
ΥΓ2. εντυπωσιάστηκα με το πως ούλλοι εδιούσαν μας αποδείξεις όπου επαένναμεν. Ακόμα παραπάνω δε που οι αποδείξεις ήταν νόμιμες. Εγράφαν το πάνω άλλωστε: "Νόμιμη απόδειξη". Τάχα τι, υπάρχει τζαι παράνομη???


5 σχόλια:

Noor είπε...

Τι ωραίες φωτογραφίες! Κι εμένα μου αρέσει να περνώ (με αυτοκίνητα, τρένα, λεωφορεία) πάνω από γέφυρες. Καλά που προειδοποίησες!
Καλή σχολική χρονιά! :-p

Anef_Oriwn είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=Z5fZQtO_AWA

Ερυκίνη είπε...

@Νοορ,
καλή σχολική χρονιά??? Τόσων γρονών τζι ακόμα πάμεν σκολείον που λαλεί τζαι ένας παρέας:)). όσο για τες φωτογραφίες, εν τζαι εγώ είμαι χάλια στο φωτογραφίζειν, εν η Ιθάκη που είσιεν τόσην φωτογένεια!!
Αν σου αρέσκει πολλά, να πω την αλήθκεια μου εν εντυπωσιακή, τεράστια, επίαμεν στο σούρουπο που ήταν όμορφα, αλλά εν είσιεν τρόπο να σταματήσεις πάνω στη γέφυρα. Αν θέλεις να πάεις (είπαν μας το κόλπο μετά) λαλείς το στα πρώτα διόδια ότι ήταν καταλάθος εν θέλεις να προχωρήσεις αντίρριο τζαι δέχουνται να κάμεις επαναστροφή χωρίς να περάσεις διόδια. συμφέρει!

@άνευ,
μπράβο ρε άνευ, εξέχασα το τέλεια τούτον το τραούδιν.!!!! ευχαριστώ!

Anef_Oriwn είπε...

Αγαπητή Ερυκίνη,

Τα ταξιδιωτικά οδοιπορικά και δη αυτά στον ελλαδικό χώρο πάντα με τραβούν. Μου γεννούν επιθυμίες για νέα ταξίδια, ή/και μου ξυπνούν θύμησες και ανυμνήσεις από δικά μας ταξίδια. Το αυτό συνέβη και με το ταξιδιωτικό σου για την Ιθάκη! Ήρθαν στο νου μου εικόνες, περιστατικά και μικροπεριπέτειες…
Στην Ιθάκη πήγαμε ημερήσια εκδρομή εποχή του Πασχάτου [Απρίλη του 1999 – αν δεν κάνω λάθος]. Ταξιδέψαμε από την Κεφαλονιά [της πόλη Σάμη] με καράβι [τη λεγόμενη “παντόφλα”] μεταφέροντας εκεί κι αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις μας. Όμως όσο κι αν ψάξαμε δεν βρήκαμε ίχνη ούτε του Οδυσσέα ούτε και της Πηνελόπης…

Δεκατρία και σαράντα παρακαλώ το κόστος [one way] για να περάσεις τη Γέφυρα Ρίο – Αντίρριο, όμως δεν κατάλαβα γιατί ΕΣΕΙΣ στραφήκατε… Την περάσαμε κι ΕΜΕΙΣ αυτό το καλοκαίρι για να πάρουμε τον δρόμο για Κυλλήνη κι απ’ εκεί το καράβι για Ζάκυνθο. Η μεγάλη πλάκα μαζί μας ήταν ότι [ερχόμενοι από Ναύπακτο] και λόγω ελλιπούς σήμανσης [μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα] χάσαμε το στρίψιμο για τη Γέφυρα και κάναμε κύκλο για να επιστρέψουμε. Η μεγαλύτερη πλάκα όμως ήταν όταν εξερχόμενοι από τη Γέφυρα [και πάλι λόγω ελλιπούς σήμανσης] περάσαμε [και πληρώσαμε] κι άλλα διόδια καθώς πήραμε τον δρόμο για την Αθήνα, αντί για την Κυλλήνη. Στην Ελλάδα για να μην χαθεί λόγω της ελλειμματικής σήμανσης πρέπει να επιλέγεις και να ακολουθείς πορείες δια της μεθόδου της άτοπου απαγωγής! Εμείς είδαμε ταμπέλα που έλεγε προς Πάτρα κι άλλη προς Αθήνα. Μέσα από την Πάτρα δεν θα περνούσαμε [καθώς στον χάρτης ο υπεραστικός δρόμος προς Κυλλήνη έδειχνε να περνά έξω από την πόλη] και επιλέξαμε τον άλλο. Είπαμε κάπου θα έχει έξοδο. Όμως καταλήξαμε στα διόδια, όπου μας είπαν ότι η επαναστροφή θα ήταν σε 22 χιλιόμετρα!!! Και είχαμε και καράβι για να προλάβουμε. Και για να μην τα πολυλογώ, εγώ την επαναστροφή την έκανα στα 10 περίπου χιλιόμετρα [και είχα αργήσει μάλιστα], παρά τα μουρμουρητά μέρους των συνεπιβατών. [Είχα όμως τη στήριξη του φίλου του Αντωνάκη]… Το καράβι έφευγε στις 11 [το πρωί] και είμαστε εκεί στις δεκάμισι! [Αν πήγαινα με τα 22 χιλιόμετρα σίγουρα δεν θα προλαβαίναμε!]…

Ερυκίνη είπε...

Καλημέρα Άνευ,
τζαι μέναν αρέσκουν μου οι ταξιδιωτικές ιστορίες :).
Τζαι εμείς την ίδια διαδρομή εκάμαμεν, που τη Σάμη με την παντόφλα!! Τζαι το καράβι για σάμη έφευκε που πάτρα. Γιαυτό έπρεπε να στραφούμεν!!
Όσο για τους δρόμους στην Ελλάδα, καλά ένα δράμα. εμείς εκάμαμεν την ολυμπία οδό, που κόρινθο-Πάτρα. Σουρεαλισμός. ο δρόμος είσιεν άσπρες γραμμές για μια λωρίδα σε κάθε κατεύθυνση αλλά στην ουσία ήταν δρόμος διπλής λωρίδας, εγίνετουν χαμός. Το καλόν σας εφτάσετε στην ώρα σας τζαι σώοι (πάντα τούτη εν η έννοια μου στες ελληνικές στράτες)!!!
όσο για τον Οδυσσέα, την περίοδο που ήμασταν Ιθάκη είσιεν φιλολογικό συνέδριο για τον οδυσσέα, όπου από ότι εμάθαμε που την κυρία Τασία, οι φιλόλογοι εσκοτωθήκαν, αφού οι κεφαλλονιοί υποστηρίζουν ότι ο Όμηρος έκαμεν λάθος τζαι το παλάτιν του οδυσσέα εν στην Κεφαλλονιά !!! Φαντάζεσαι?? Εννά πρέπει να ξαναγραφτεί το ποίημα!!!