Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

Ελλειψη κινητοποίησης...

(μετά που 10 ώρες μπροστά στον υπολογιστή, οι 5 που τες οποίες αναλωθήκαν στο γιουτούμπιν τζαι οι υπόλοιπες στο γράψιμο 2 γέρημων σελίδων που αύριο θα τες ξαναθκιεβάσω τζαι θα τες ξαναγράψω που την αρκή γιατί εν Π-Α-Τ-Α-Τ-ες αντιναχτές, αποφάσισα να μπλογκάρω λλίον να σας πω τον πόνο μου. Ιτ τερνς άουτ, είχα το τούτον στα πρόχειρα μου, γραμμένο δεν θυμούμαι πότε, αλλά λαλεί τα ούλλα πάνω κάτω, οπόταν δημοσιεύκεται σήμερα εν μέσω νοητικής τσιριλλιάς.)


Εν ξέρω πως τα κατάφερα να με βάλω ξανά σε τούτη τη θέση.
Τζαι μάλιστα για τόσο τζαιρό.

Εχτές η πολωνέζα η παρέας, που εν καλή εν γρουσή αλλά μπορεί να εν πολλά αυστηρή με τους ανθρώπους, εμίλαν μου για την κολλητή της πίσω στην Πολωνία, που δεν ταράσσει να γράψει το μάστερ της να τελειώνει. Επέκρινεν την για το πόσον τεμπέλισσα ένι που δεν γράφει 50 σελίδες να πιάει το χαρτί τζι ας το πετάξει μετά. Εν κρίμαν άλλωστε, εν τόσον κοντά.

Εγώ εν ελάλουν τίποτες. Εν μπορώ να πω ότι εν εβίωσα την έλλειψη κινητοποίησης. Πως εν καταλάβω τι σημαίνει να είσαι κολλημένος. Εβρέθηκα τζιαμέ πριν λλία χρόνια. Τζαι είμαι τζιαμέ. Πάλε.

Ο κόσμος άρκεψεν να ρωτά πως προχωρά το βιβλίο. Για ημερομηνίες. Εγώ πάλε θορώ Wire (γιατί εν απλά άπαιχτο), θκιαβάζω ειδήσεις, γιατί γίνουνται πράματα γυρόν μας πολλά πιο σημαντικά που το παλιοβιβλίον. Ασχολούμαι με την οικογένεια μου, τζαι με τους φίλους μου, που έχουν ουσιαστικά θέματα να αντιμετωπίσουν. τζαι ξοδεύκω τζαι το χρόνο μου σε πελλάρες. πολλές πελλάρες. ούλλες τες πελλάρες. φτάνει να μεν περιλαμβάνουν θκιάβασμαν τζαι κοινωνικοποίηση (εβαρέθηκα τζαι τα πλάσματα πιον). Δηλαδή τηλεόραση.

Τalented but lazy είπεν εχτές η Πολωνέζα η παρέας. Αλλά έννεν ακριβώς έτσι. ούτε τεμπελιά ένι, ούτε τίποτες. ούτε έλλειψη στόχου. Η πιο συχνή αντίδραση φίλων άμαν συζητούμεν το θέμαν εν η υπενθύμιση του τι με περιμένει στο τέρμα, λες τζαι δεν τα ξέρω ούλλα τούτα που μόνη μου έτσι τζι αλλιώς. Υποθέτω το ίδιο θα έκαμνα τζαι εγώ.
"Θα είσαι ελεύθερη μόλις τελειώσει. Θα πάεις να μείνεις με το φίλο σου. Θα έβρεις κάτι που να σου αρέσκει παραπάνω να κάμνεις. Θα πάεις Μεξικό. ακόμα ένας λόγος να θέλεις να τελειώσεις πιο γρήγορα. όσο πιο γρήγορα τόσο το καλύττερον."

Μόνο που εν βοηθά.
Σε τούτη τη φάση τίποτε δε βοηθά.

Ξέρω/υποθέτω/ελπίζω ότι σε κάποια φάση το σύστημα θα πάρει μπρος. Μόνον που εγώ δεν έχω χρόνο να περιμένω, ούτε τρόπο να επιταχύνω τη διαδικασία.

Έτσι είμαι εγκλωβισμένη μες την ενοχή.

Πάλε.

Επόμενος στόχος στη ζωή: να έβρω μια δουλειά που ναν δουλειά, έτσι απλά. Ψυχρά. Να μεν έσιει συναισθηματικό αντίκτυπο πάνω μου. Κανεί.

4 σχόλια:

Hlithio Agrino είπε...


"...Επόμενος στόχος στη ζωή: να έβρω μια δουλειά που ναν δουλειά, έτσι απλά. Ψυχρά. Να μεν έσιει συναισθηματικό αντίκτυπο πάνω μου. Κανεί..."

Εμμμ... Κασάπισσα; Μες το ψυγείον ούλλη μέρα...

Όι, α;

Ερυκίνη είπε...

ΧΑχαχα.

Εν νομίζω ότι εννά τα πολλοκαταφέρω με τες ππάλες κλπ κλπ να σου πω την αλήθκεια. είμαι πολλά ατζιαμίνα

Η μάγισσα του Πορτομπέλο είπε...

"Μόνον που εγώ δεν έχω χρόνο να περιμένω, ούτε τρόπο να επιταχύνω τη διαδικασία" Βασικά η απάντηση βρίσκεται σε αυτές τις δυο γραμμές. Στην πραγματικότητα αυτές είναι και οι μοναδικές δυο εναλλακτικές που έχεις. Οπότε, εφόσον δεν προβλέπεται στο εγγύς μέλλον να ανακαλυφθεί τρόπος να αυξάνεται ο χρόνος που χρειαζόμαστε για να ολοκληρώσουμε κάτ, η αμέσως επόμενη εφικτή λύση είναι ο τρόπος να επιταχύνεις τη διαδικασία :) Και ξέρεις πως ( όλοι βρήκαμε τον τρόπο όταν χρειάστηκε, πίστεψε με ) Καλή αρχή / συνέχεια / ολοκλήρωση :))))

Noor είπε...

Πριν λίγα χρόνια πώς το ξεπέρασες; Έτσι θα το ξεπεράσεις και τώρα! Πάντως τελείως κολλημένη δεν είσαι. Από τη στιγμή που γράφεις δύο σελίδες την ημέρα (έστω κι αν δεν σου αρέσουν την επομένη - απολύτως φυσιολογικό κατ᾽εμέ)... 'κι όμως, κινείται', που ανέκραξε και ο Γαλιλαίος! Ὀταν εγώ ήμουν κολλημένη με τη διατριβή, ούτε στο όνειρο μου δεν τις έβλεπα τις δύο σελίδες. Άτε το πολύ δύο υποσημειώσεις.
Επιτηρητή δεν έχεις να σου βάλει deadlines να στρωθείς στη δουλειά;