Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2008

Τι θέλει να πει ο ποιητής ;

Η αλήθεια είναι ότι ακόμα εν αποφάσισα εάν το βλογ θα είναι σοβαρό ή όχι, ίσως γιατί ακόμη δεν αποφάσισα εάν παίρνω τον εαυτό μου σοβαρά ή όχι, αλλά τούτον εν έναν άλλο θέμα. Ούτε αποφάσισα τι ακριβώς θα γραφω εδώ. Το μόνο σίγουρο είναι πως που και που θα ανεβάζω κανένα κείμενο που γράφω έτσι για να έχω τη ψευδαίσθηση ότι κάποιος τα διαβάζει....
Όπως και να έχει, ξεκινώ με αυτό.


Η τρύπα

Εχω μια τρύπα στο στόμα μου.

Όχι αυτή στο κέντρο, το φάρυγγα, που έχουν όλοι οι άνθρωποι, μια άλλη, πιο μικρή, κάτω αριστερά, πίσω ακριβώς από το τελευταίο δόντι. Διευκρινίζω: όχι πάνω στο δόντι (αυτό θα σήμαινε απλά κακή στοματκή υγιεινή, τίποτα ενδιαφέρον δηλαδή), πίσω απ’το δόντι.

Δεν πονάω, δεν τρέχει αίμα. Απλά δεσπόζει εκεί μια τρύπα. Μια τρύπα. Πραγματική. Την κοιτάζω μέρες τώρα. Με κάθε τρόπο προσπαθώ να τη μελετήσω εξονυχιστικά. Αν δεν ήτανε στο βάθος του στόματός μου, θα την έβαζα κάτω από το μικροσκόπιο που δεν έχω. Δεν είμαι σίγουρη τι ακριβώς προσπαθώ να βρω. Πάντως, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει τίποτα εκεί. Τίποτα. Κενό. Μια τρύπα άδεια. Ούτε αίμα, ούτε κανένας ξεχασμένος μικροοργανισμός που βρήκε καταφύγιο στη στοματική μου κοιλότητα, τίποτα.

Η αλήθεια είναι ότι με ενοχλεί λίγο· δεν πονάω, μα με ενοχλεί. Μόνο όταν μετά από ένα λαμπρό γεύμα από πατάτες τηγανιτές, μακαρονάδες και άλλα συναφή, η τρύπα καλύπτεται πλήρως από ένα στρώμα μασημένης τροφής και νιώθω καλά. Κάπως έτσι βέβαια πάει περίπατο η στοματική υγιεινή που λέγαμε. Οι πιθανότητες μόλυνσης είναι πράγματι μεγάλες, μα δεν ξέρω εάν αυτό με ανησυχεί. Πιο πολύ με ανησυχεί η ύπαρξή της. Γιατί και πως; και πάνω από όλα γιατί είναι άδεια; πως μπορεί να είναι άδεια;

Στέκομαι μπροστά στον καθέφτη και κοιτάζω άλλη μια φορά. Προσπαθώ να δω μέσα από το κενό. Δεν φαίνεται καν ο πάτος, αν υπάρχει πάτος. Τίποτα που να υποδεικνύει το άδυτο του οργανισμού μου. Τα κύτταρα και τα αιμοφόρα αγγεία, τους νευρώνες, τους μυικούς ιστούς. Δε θα έπρεπε να περιέχει κάτι ή τουλάχιστον να οδηγεί κάπου; Σαν υπόγεια σήραγγα, ας πούμε, στα έγκατα της στοματικής μου κοιλότητας. Μόνο που στην περίπτωσή μου δε φαίνεται να οδηγεί πουθενά, δε φαίνεται να περιλαμβάνει κάτι, δε φαίνεται να εξυπηρετεί κάτι, απλά υφίσταται.

Ξέρω τι σκέφτεσαι αγαπητέ αναγνώστη κι έχεις δίκιο. Μπορώ απλά να πάω στον οδοντίατρο.


4 σχόλια:

groupetherapy είπε...

Re tin Eryniki... pou sai re! An tzai kanonika en prepei na sou to pw entoutois tolmw... tin trypa sto stoma sou tin prokalesa egw. Nai egw! Se kapoia ergastiria tis kivernisis se synergasia me tin NASA. Einai fysiko na min thimasai tpt tetoio, afou exoume diagrapsei apo tin mnimi sou o,ti sxetizetai me ta peiramata pou sou kaname... to pseudonimo sou den einai eryniki alla 219880! Eprepe na to vgalw apo ti syneidisi mou kai as me anakalypsoun oi synergates mou. den me noiazei... :P kalosorises ston mageytiko kosmo twn blogs.dame pou flyaroume xwris na peirazoume kanena..dame pou vrizoume xwris na theoreitai prosvoli kanenos... edw pou legontai ta aneipota.. edw pou kai oi deiloi vriskoun tharos.. edw pou vriskeis to syggrafiko sou tairi...dame pou... appothika pale...tespa...Na sou zisei to proto post??? well, ti lene se tetoia periptwsi? potte en imoun kali me tis eyxes... na fantasteis stous gamous exw ena kollima tzai (pou to agxos mou) lew "sigxaritiria" stous goneis tzai "na sas zisoun", sto zeugos... ananthema nta... ate geia! xx

Ερυκίνη είπε...

ooooo kalioush,
sygxaritiria, exeis tin timi na eisai o prwtos sxoliastis tou blog mou!!!
(peftei mousikoua, sou dinoume louloudia, kai stemma!!!)
en tw metaxy sanna mou tzai ekatalava to oti kati ekames. lalw kati en paei kala me mena, en ginetai....
telos pantwn euxaristw gia tis euxes sou kai sena na sou zisei kai tou xronou!!!

plhsion tou poihth είπε...

ίσως κρύβεται κάτι βαθύτερο (καθότι τρύπα) πίσω απ΄ ολα αυτά.

--

Καλό ξεκίνημα με το blog σου.

Ερυκίνη είπε...

Euxaristw!! elpizw na sou arese...