Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

Τώρα ακόμη περισσότεροι Κύπριοι στο Λονδίνο!

Χρωστώ σας νομίζω ένα κειμενάκι για το Λονδίνο τζαι μια τζαι είναι πλέον προφανές ότι εν πρόκειται να δουλέψω σήμερα, here it goes...

Το Λονδίνο....

Βασικά, έβρεσιεν. ΝΤΑ!!! εν το Λονδίνο??!!! Πλήρης επιβεβαίωση στερεότυπου νούμερο 1.

Οι Εγγλέζοι παν στες pub ολημερίς. Πλήρης επιβεβαίωση στερεότυπου νούμερο 2

Το pub food εν πάαρα πολλά καλό. Πλήρης επιβεβαίωση στερεότυπου νούμερο 3.

Το να ακούεις εγγλέζικα με brittish accent που πάνω που ένα άτομο τζαι πάνω που 5 λεπτά προκαλεί σου πονοκέφαλο. Πλήρης επιβεβαίωση στερεότυπου νούμερο 4.


Το να ακούεις δε εγγλέζικα με brittish accent που μεθυσμένες εγγλέζες είναι ΤΟ ΠΙΟ ΣΠΑΣΤΙΚΟ που μπορεί να ακούσεις. Τούτον ξεπερνά τζαι τα αρχικά μου στερεότυπα!!!


Κατά τα άλλα ωραία επεράσαμεν, εμπήκαμεν σε παραδοσιακό λονδρέζικο ταξί, είδαμεν παραδοσιακούς λονδρέζικους τηλεφωνικούς θαλάμους, εφάαμεν παραδοσιακά fish & chips, είδαμεν τζαι τον ποταμόν, τζαι το big ben, τζαι το Ππικατίλλιν Λονδίνου, τζαι το Camden Town (την πιο τέλεια περιοχή του Λονδίνου), εφάαμεν τζαι ισπανικά τάπας δίπλα που θκυό λεσβίες που δεν εσταματούσαν να φιλιούνται. Ωραία, ωραία. Μόνο τη βασίλισσαν εν είδα ρε γαμώτο. Εν είχα χρόνο να περάσω που το Μπάκινγκχαμ. Μιαν άλλην φοράν Λίζα, σόρρυ!


Η βλαμμένη Ερυκίνη εξέχασε να φορτίσει την παταρίαν της φωτογραφικής, η οποία τα παιξε μετά την πρώτη μέρα (κλαψ, κλαψ). επρόλαβα όμως να φωτογραφίσω το big ben by night, τζαι να φωτογραφηθώ μπροστά στο ODEON φίλε μου, τζιαμέ που παν οι σταρες για τες Λονδρέζικες πρεμιέρες τους με τα κόκκινα χαλιά και τα λοιπά.





Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

The quote of the day

Η αντζέντα μου που λαλείτε εν πολλά γαμάτη. Εντάξει εγώ με τες αντζέντες εν τα πάω τζαι πολλά καλά, μπορεί να γράψω κάτι μέσα αλλά να θυμηθώ να την ανοίξω 10 μέρες μετά. Άχρηστη δηλαδής. Αλλά προσπαθώ, γιατί ρε παιδί μου ένας νους ένι, που να τα θυμάσαι ούλλα;

Φέτος, όμως, η αντζέντα μου εν τόσον τέλεια (απόκτημα Βερολινέζικο, από Kreuzberg μερκάν, δηλαδή λλίον εναλλακτική, λλίον καλλιτεχνική, ιδιαίτερη αντζέντα), που την αννοίω καθημερινώς!!

Σήμερα ανοίγοντας την αντζέντα στην εβδομάδα 25-31 Ιανουαρίου κάτω κάτω έγραφε

An eye for an eye, makes the whole world go blind

πςςςςςςςςςςςς

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

Έχετε γεια ψηλά βουνά (πούντα;;)

Φεύκω ρε κοπέλια,

αλλά δεν αφήνω πίσω μου συντρίμια.


Εν τζαι πάω διακοπές για τίποτε. Έτο, πάω επίσκεψην, κοινωνικής φύσεως. Ένα αστραπιαίο ταξίδι προς Λονδίνο μεριά, γιατί εκάλεσεν με η βασίλισσα να πιούμεν φραπέ (τζαι έσιει τζαιρόν να πιω φραπέ ρε γαμώτο), να κουτσομπολέψουμεν τζαι να θκιεβάσουμεν τα ζώδια στη City. Θέλει με για να της κάμνω μετάφραση βασικά (εντελώς μεταξύ μας, θκιαβάζουμεν τζαι το sex talk της Ρούλας). Έχω να πεταχτώ τζαι που Οξφόρδη μεριά, για τα γενέθλια της κολλητής Μ.#2, τζαι γιατί ήρτεν ο καιρός, ωριμάσαν οι συνθήκες, για να συναντήσω επιτέλους τους ομοίους μου, εξίσου ψωνισμένους ανθρώπους με μένα.

Α, ναι, τζαι να δω τζείνην την γνωριμίαν/επαφή που μπορεί τζαι να εγίνηκεν τζαι σχέση χωρίς να με ειδοποιήσει.

Θα σας κρατώ ενήμερους για τες εξελίξεις. όι ότι σας κόφτει, αλλά έτσι για το γαμώτο...

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2010

The real world

Απολογούμαι που σπάζω τη σειρά των ευχάριστων αναρτήσεων για την όμορφη τζαι χαζή πλευρά της ζωής στην Leuven. Εσυνειδητοποίησα εχτές, εντελώς συμπτωματικά, πως έσιει τζαιρόν να γράψω άσιημον ποστ, νευριασμένον ποστ. Τζαι μακάρι να μεν το έγραφα τούτον, αλλά πως να μεν....

Έννεν νευριασμένον ποστ, εν μπορώ καν να νευριάσω.

Κάποια πράματα απλά παγώνουν σε, εν μπορώ να πω ότι νιώθω καν λύπη. Εν τζείνον το συναίσθημαν πάλε.... τζείνον το βάρος στο στήθος, λες τζαι κάποιος έβαλεν μιαν πλάκαν πάνω που τους πνεύμονες σου τζαι η αναπνοή γίνεται πιο δύσκολη τζαι πιο δύσκολη. Έτσι νιώθω κάθε φορά που συνειδητοποιώ τον πραγματικό κόσμο τζιαμέ έξω. Έξω που τον κόσμο μου.

Εν η παρέα με τους Ιρανούς που τα κάμνει ούλλα.

Γιατί το ότι μπαίνουν φυλακή τα πλάσματα που έχουν διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις εν κάτι γνωστό σε ούλλους.
Το τι μπορεί να κάμουν σε ένα πολιτικό κρατούμενο, είτε άντρα είτε γυναίκα, σε μια φυλακή οι λεγόμενοι δεσμοφύλακες παύλα βασανιστές εν κάτι που λλίον πολλά φανταζούμαστεν ούλλοι.
Το να προκαλούνται αντιδράσεις σε μια χώρα άμαν φκαίνουν προς τα έξω λεπτομέρειες για τους βιασμούς γυναικών πολιτικών κρατουμένων εν επίσης αναμενόμενον τζαι κοντά στον νου.
Το να φκαίνει ο θρησκευτικός ηγέτης της χώρας, ο πιο πανίσχυρος άνθρωπος στο Ιράν που ο λόγος του εν αδιαμφισβήτητος νόμος, τζαι να λαλεί ότι το να κάμεις σεξ με μελλοθάνατη πολιτικό κρατούμενο που είναι παρθένα είναι ένα δώρο που σου στάληκε από το Θεό τζαι ως πράξη εν εξίσου θεάρεστη με το να πάεις στη Μέκκα, δίνοντας ουσιαστικά όχι απλά συγχωροχάρτι αλλά τζαι ώθηση στους δεσμοφύλακες να συνεχίσουν τες πρακτικές βασανισμού στες φυλακές με τες ευχές του, εν κάτι που εγώ εν εμπορούσα να φανταστώ.

Ούτε καν οι Ιρανοί φίλοι μου, που ζουν στον Ιράν, που ξέρουν την κατάσταση που πρώτον σιέριν, εζήσαν την στο πετσίν τους, τζαι ενώ πεθυμούν τον τόπο τους κάθε πέντε λεπτά, σιέρουνται που εφύαν μακριά.

Στο γραφείο μας έππεσεν ησυχία. Η Ιρανή φίλη μου εν συγκλονισμένη ακόμα τζαι φοάται για τζείνον τον φίλο της πίσω στο Ιράν που εν έδωκε σημεία ζωής τες τελευταίες μέρες τζαι εγώ προσπαθώ να αναπνεύσω.

Εν άσιημος ο κόσμος μικρή Ερυκίνη....

Καλλύττερα να μεν ξυπνήσεις ποττέ

(το νέο εν το έψαξα στες ειδήσεις, εν ξέρω αν εφκήκεν προς τα έξω καν. Οι Ιρανοί φίλοι μου επληροφορηθήκαν το που φίλους τους. Έννεν τζαι πράματα που νομίζω φκαίνουν προς τα έξω)

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

Χορτοφαγία σου 'ρχομαι;;

Εν πάμεν καλά. Καθόλου καλά.
Τα κρούσματα υπέρ της υγιεινής διατροφής έχουν αυξηθεί επικίνδυνα τες τελευταίες θκυό μέρες δαμέ.

Κρούσμαν 1:
Το καθιερωμένο λαμπ (λάμπ-α; λάμπ-ω απτη χαρά μου;;, λαμπ-ης Πάμπη μου;;) μιτινγκ. Εξηγούμαι. Το καλόν με τα λαμπ μιτινγκς εν ότι μετά πάμεν αν όι ούλλοι, οι πλείστοι για μεσημεριανό μαζί τζαι εν ο μόνος τρόπος να κόψεις ρε παιδί μου τζαι θκυό κουβέντες παραπάνω με τους συναδέλφους σου. Μόνο που τούτην την Τρίτην είπαν μας εν θα ετρώαμεν στο εστιατόριο του πανεπιστημίου, γιατί είχαμε καλεσμένον, τζαι θα παένναμεν ούλλοι σε ένα άλλο εστιατόριο. Χορτοφαγικό. Αυτομάτως εξίνισα τα μούτρα τζαι εσκέφτηκα "εννά μείνουμεν νηστιτζοί πάλε". Θορώ την Ιρανή συναδέλφισσα τζαι τζείνη με ξινισμένον ύφος, "μεν ανησυχείς μετά θα πάμεν οι θκυό μας στο εστιατόριο του πανεπιστημίου να φάμε το κλασσικό flemish beef stew (το μόνο βέλγικο φαί που τρώεται)". Ευτυχώς που εν τζαι τούτη η κορούδα τζαι συνεννοούμαστεν.
Πάμεν που λαλείτε, καθούμαστεν, τζαι έρκεται η κοπελιά να παραγγείλουμε. Τζαι τι να θκιαλέξεις δηλαδή μεταξύ χόρτου τζαι χόρτου (άμαν λαλώ χόρτο δεν εννοώ το χόρτο, αλλά τα λαχανικά, να ξηγούμαστεν); Επαράγγειλα το πιάτο της ημέρας η γέριμη (για να εν πιάτο της ημέρας κάτι καλόν θα ένι, άσε που είχε 5 (!!!) διαφορετικά πράματα μέσα είπαν μου. Εννά μεν μου αρέσει ένα; Έρκεται που λαλείτε η πιατέλλα της ημέρας, με θκυό σαλάτες (ο Θεός), μιαν κροκέτα με πατάτα τζαι ρύζι (πππεεεε), ένα πράμα με μανιτάρια (εφαίνετουν σόιν τούτον) τζαι πουρέ κολοκύθας. Στον πουρέ κολοκύθας πραγματικά έφτασα στα όρια. Ήμουν σίουρη πως θα εμείνισκα νηστιτζιή, αλλά για να μεν προσβάλω τον καθηγητή που εκάθετουν δίπλα μου τζαι εν φανατικός χορτοφάγος, έκαμα την καρκιάν μου πέτραν τζαι εξεκίνησα να τρώω. "πόσον άσιημον εννα ένι, είπα;" Ε, τελικά δεν ήταν. Όχι μόνο δεν ήταν άσχημο, αλλά ήταν εύγευστο, τα πρώτα εύγεστα λαχανικά σε τούτον τον τόπον, ως τζαι ο πουρές ήταν ωραιότατος. Στο τέλος δε ήμουν όχι απλά χορτάτη, φουλαριστή. Πως σου φαίνεστε;

Κρούσμα 2:

Food.Inc

Ντοκυμαντέρ για το φαί. Που την αρκήν εν έθελα να πάω γιατί έξερα τι θα έδειχνε, ίνταλως κάμνουν τα χάμπουρκερ, τα σαλάμια, τα λουκάνικα κλπ., ίνταλως μεγαλώνουν τα κοτόπουλα του KFC, τέλοσπάντων ούλλα τζείνα τα πράματα που σε κάμνουν (τουλάχιστον για μια μέρα) να μεν θέλεις να ξανατζίσεις πάνω σε φαστ-φουντ. Αλλά ας όψεται που ήταν το μόνο αγγλόφωνο στο πρόγραμμα του σινεμά τούτη τη βδομάδα. Να πω την αλήθκεια μου, όχι εν το περίμενα τούτον που είδα. Φυσικά λαλούν τζαι τούτες ούλλες τες αλήθκειες που εν μας λαλεί κανένας, για τα ΜακΝτόναλτς (ούστ αποδώ) τζαι τα Tyson, τζαι ακόμα τζι άλλες νομικές, πολιτικές τζαι οικονομικές προεκτάσεις του βιομηχανοποιημένου φαγιού που εν θα μπορούσα να τες σκεφτώ που μόνη μου. Αλλά τα γέριμα ήταν τόοοοοοοσον αμερικανιά. τόοοοσον αμερικανιά. Εγώ ο καλός αγρότης που θα σταθώ ενάντια στην πολυεθνική, τζαι μαζί θα τα καταφέρουμεν, να αποκαλύψουμεν τες αλήθκειες που κρύφκουνται, you can save the world, just with one bite...άγια ολαν..... ως τζαι τα ντοκυμαντερ τους εν τέλεια Χόλλυγουντ.
Αφού ήταν τόσον σπαστικό (μεν το δείτε, εν πειράζει αν μείνετε τυφλοί καταναλωτές που τρων το δηλητήριο που μας σερβίρουν) που έτσι έρκετουν σου να πάεις μετά την ταινία να φάεις ένα χάμπουρκερ, έτσι που πίκκαν.
Παρόλα αυτά εγώ επία σπίτι μου τζαι έφαα ένα μήλο.

Μήλο!!!!

Πρώτα οι κολοκυθοπουρέδες, μετά τα μήλα....

Λαλείτε να παθαίνω τίποτε;;

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2010

De Blauwe Kater

The blue cat.

Ο μπλε γάτος.

Το "blue cat", που λαλείτε, εν το πιο γαμάτο μπαρ τούτης της πόλης, μπορεί τζαι της χώρας ολόκληρης.

Το "blue cat" έσιει απλά μιαν ταπέλλαν κρεμασμένην μέσα στο δρόμο (δε δίπλα) τζαι έναν πίνακα, πουτζείνους που έχουν οι παραλιακές ταβέρνες πόξω για να γράφουν το μενού, τζαι γράφουν το δικό τους μενού. Το συγκρότημα που θα παίζει μπλουζ κάθε Δευτέρα.

Ακολουθείς το στενό λιθόστρωτο μονοπάτι πίσω που την ταπέλλαν που σε φκάλλει στην είσοδο του μπαρ.

Ένας μικρός χώρος, με τον πάγκο του μπαρ στη μια πλευρά, 6 με 7 τραπεζάκια, τζαι το χώρο για το συγκρότημα στην άλλη. Ούλλα στριμωγμένα. Διακόσμηση στους τοίχους οι δεκάδες αφίσες με τα μπλουζ συγκροτήματα που επεράσαν που την πόλη τζαι το Βέλγιο. Μια υπογραμμένη κιθάρα κρεμασμένη στον ένα τοίχο (αλήθκεια που ποιον;) τζαι ένα σαξόφωνο στον άλλο.

Στον μαύρο γάτο, εν θα έβρεις πρωτοετείς φοιτητές, εν θα έβρεις 18χρονα κοπελλούθκια με τον ενθουσιασμό τζαι τη βλακεία τους, εν θα έβρεις τους κουλτουριάρηδες τύπους, που παν να ακούσουν τζαζ με το κρασούδιν τους κλπ., εν θα έβρεις κυριλέδες.

Στον μαύρο γάτο, εννά έβρεις αθρώπους διαφόρων ηλικιών, που ούλλα τα μέρη της γης. Που καραγουστάρουν να εν τζιαμέ τζαι να ακούν τούτην την μουσικήν. Τζαι καταλάβεις το άμαν θορείς τες φάτσες τους, το πόσο μέσα ένι σε τζείνον που ακούν.

Στον μαύρο γάτο εν έσιει κόμπλεξ, ούλλοι χορεύκουν όποτε τους έρτει, αν τους έρτει, όπως τους έρτει τζαι όπως μπόρουν (γιατί είμαστεν τζαι μιαν φάουσα πλάσματα σε μιαν καμαρούλα μια σταλιά). Εν έσιει ξεχωριστές παρέες, όπου βρίσκεις ελεύθερη καρέκλα κάθεσαι, εξάλλου όσοι είμαστε στο μαύρο γάτο, μια παρέα είμαστε.

Ακόμα τζαι με τον περίεργο τύπο που φορεί πάντα μαύρα τζαι ένα καουμπόικο καπέλο, τον πορνόγερο που χουφτώνει κώλους, όι μόνο των γυναικών, αλλά τζαι των αντρών με μακριά μαλλιά, τον παράξενο τύπο που κάθεται στο μπαρ τίτσιρος που πάνω, που με το ψυχολογικό μου δαιμόνιο (χούιν που εν φκαίνει) προσπαθώ να καταλάβω τι διαταραχή έχει ακριβώς, τον τύπο που εν φτυστός ο τραουδιστής των Coldplay, τες δύο Λατινοαμερικάνες που κανένας ακόμα εν εκατάλαβε αν εν όντως που τη Χιλή, τη μυθομανή γερμανίδα τζαι την παράξενη κυπραία που εν της αρέσκει η μπίρα.

Άμαν ποττέ βρεθείτε στη Leuven Δευτέρα ξέρετε που να πάτε...

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2010

Απολογίες

Σόρυ ρε κοπέλια τζαι κοπέλες μα τούτες τες μέρες, δεν.......

δεν υπάρχει υλικόν ή μάλλον τζαι να υπάρχει υλικόν δεν ιφκαίνει ποστ... το μπλόκκερ'ς μπλοκ που λαλούσιν...

έγραψα έναν κειμενάκιν τζαι ανάρτησα το προχτές, αλλά ήταν λλίον κατζιασμένον τζαι εν έθελα να αρκέψω έτσι τη χρονιάν, έτσι έσβησα το.

Ευελπιστώ ότι λίαν συντόμως θα επιστρέψω με συγκλονιστικά, όπως πάντα άλλωστε, πόστ.
Άτε καλή χρονιάν να έχουμεν ούλλοι μας.

ΥΓ: επειδή εν σας επαίδεψα πολλά τωρά τελευταία σας θέτω σημαντικόν ερώτημαν, καθόλου ρητορικόν. Δέστε το ως ένα γκάλοπ ποτζίνα που κάμνει τα καλοτζαίρκα το Alive στα 15χρονα που πλατσουρίζουν στην πισίνα...

"Σε ποια φάση ακριβώς μιας γνωριμίας/επαφής με κάποιον/α, η γνωριμία/επαφή γίνεται σχέση;"