Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2008

So, this is Christmas

Τούτον έννεν έναν χαρούμενο κείμενο για τα Χριστούγεννα. Εξηγούμαι για να μεν παρεξηγούμαι... (ξέρετε στες αμερικάνικες χριστουγεννιάτικες ταινίες, που πάντα έσιει ένα γείτονα, γκρινιάρη, που εν του αρέσκουν τα χριστούγεννα τζαι άμαν έρκουνται τα μωρά να του πουν τα κάλαντα φακκά τους την πόρτα μες τα μούτρα; ε, τούτη είμαι εγώ)

Η μάνα Ερυκίνης ως καλή νοικοκυρά εδώ και μέρες έφερεν το σπίτιν άνω που κάτω, το γνωστόν καθάρισμαν "που γωνιάς", τζαι η Ερυκίνη ως καλή κόρη εβοήθησεν καθότι άτομο με φιλότιμον, τζαι εν μπορεί να μεν βοηθήσει. Τζαι αφού εκαθάρισα, αφού επήρα την μάνα μου ποτζεί ποδά τζαι εφορτώθηκα ψουμνίσματα όπως το γαουρούδιν (οικονομική κρίση λαλεί σου ο άλλος), ήρτεν η μέρα των γλυκών. τη μιαν μέρα μελομακάρονα, την άλλην κουραμπιέδες (που τους έκαμα ολομόναχη, τζαι όσοι εφάαν είπαν ότι εν τζαι γαμώ τους κουραπιέδες, όι πελλάρες), την άλλη μπισκότα, τζαι σοκολατάκια. Η μάνα μου έθελεν να κάμει τζαι κορμό σοκολάτας ή τρουφάκια γεμιστά (έναν που τα θκυό), αλλά ευτυχώς εκατάλαβεν ότι εν θα έρτει φέτος ο 4ος λόχος του στρατού να φάει, τζαι άλλαξεν γνώμην.
έχουμεν που λαλείτε, έσσω μας έναν τραπέζιν γεμάτο γλυκά.

Τζαι ένας Πολωνός προχτές επέθανεν που την πείναν σε έναν εγκαταλελειμμένον κτήριον. Ο δεύτερος Πολωνός άστεγος που πεθανίσκει που πείναν τζαι κρυάδαν στη Λεμεσό. Έννεν αντροπή; θορώ τα γλυκά πάνω στο τραπέζιν, που εν τρώω καν, τζι αντρέπουμαι. Πόσα φαγιά εννά πετάξουμεν αραγές σου τούτες τες μέρες; (η μάνα Ερυκίνη ως κλασικά κυπραία οικοδέσποινα σκοπεύκει να κάμει μιαν φάουσαν φαϊν). Τζι όι μόνον εμείς, ούλλοι.

Στην Κύπρο ποττέ εν είχαμεν άστεγους τζαι πεινασμένους. Είχαμεν. Αόριστος. Όσον φτωχός τζι αν είσαι, άμαν είσαι Κυπραίος, ένας συγγενής εννά σε βοηθήσει, έναν πιάτον φαϊν εννά έσιεις, ένας συγγενής, ένας γείτονας, κάποιος. Τζαι δυστυχώς έσιει όντως κόσμον σήμεραν που αν δεν ήταν οι γείτονες εν θα ετρώαν κάθε μέρα. Οι ξένοι όμως τι να κάμουν; ούτε συγγενείς, ούτε γείτονες, ούτε κανένας. Δυστυχώς τα πράματα αλλάξαν, τζαι η φτώσσια που εθορούσαμεν αλλού ήρτεν τζι έσσω μας, που λαλούν. Μήπως, λαλώ, εν τζαιρός να ξεκινήσουμεν να σκεφτούμαστεν τι να κάμουμεν; πόσους άστεγους χρειάζεται να έχουμε για να δημιουργήσουμεν καταφύγια ή έστω συσσίτια; Πόσοι πρέπει να πεθάνουν που την πείναν;

Τέλος πάντων, για να μεν χαλάσει το πνεύμα των Χριστουγέννων, τωρά που το θκιάβασες, διάγραψέ το που την μνήμην σου.
Άτε Καλά Χριστούγεννα τζαι Καλές γιορτές.

ΥΓ: για όσους ενδιαφέρουνται να απαλλαγούν διαπαντός που το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν συστήνω καθόλου τον Εξορκιστή, είναι ένας τσαρλατάνος. Συστήνω ανεπιφύλακτα μια μικρή εταιρία με πείρα, τους Ghostbusters, πολλά φτηνοί τζαι κάμνουν πολλά καλήν δουλειάν. Με πολλά λογικήν τιμήν εγώ έφκαλα τον φόο μου.
ΥΓ: η εξαίρετη φωτογραφία του βλογ είναι πάλι μια ευγενής χορηγία της φίλης Μ. που άμα λάχει εν τζαι γαμώ τους φωτογράφους. Τοποθεσία Bilbao Ισπανίας for those interested

Δεν υπάρχουν σχόλια: