Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

Βρισίδι

(συγγνώμη αλλά είμαι τόσο έξω φρενών που εν αδύνατον να συγκρατηθώ)

Κακομαθημένα, σκατο-μαλακισμένα, καθυστερημένα, βλαμμένα, γ******να κωλόπαιδα του κερατά, μαννοκοπελλούθκια, καθυστερημένα παλιο 15χρονα. Ξεφτίλες. Τα γέριμα εν ξέρω τζαι άλλες βρισιές.
Δεν έχω νιώσει τόσο μα τόσο ξεφτίλα στη ζωή μου. Όι μόνον επειδή 15 μεθυσμένα βλαμμένα κυπριόπουλλα εβάλαν μιαν κινεζούλαν στην μέση τζαι επειράζαν την, επεριπαίζαν την, εκουντούσαν την, έτσι για να κάμουν χάζιν στο κέντρο της Λευκωσίας πριν λλίον, αλλά επειδή εγώ, όπως τζαι τόσα πλάσματα που ερέσσαν, εσιέσαμεν πάνω μας να τους πούμεν μιαν κουβένταν, να κάμουμεν κάτι να τους σταματήσουμε...

Εν μπόρω, ώρες ώρες ντρέπουμαι τόσον πολλά που είμαι Κυπραία.

(τούτη εν η ελπιδοφόρα νέας γενιά άραγες? όσον υπάρχουν πλάσματα σαν τούτους τζαι πλάσματα σαν εμέναν, της λογικής μεν ανακατωθείς για να μεν φάεις την κκελλέ σου, τίποτε εν αλλάσσει)

10 σχόλια:

Noor είπε...

Η πρώτη μου σκέψη ήταν να ρωτήσω αν κάλεσες τουλάχιστον την αστυνομία. Μετά θυμήθηκα ότι η κυπριακή αστυνομία κουλιαντιρίζει μυαλά πιθανόν χειρότερα και από τους δεκαπεντάχρονους. Άσε που μπορεί να συλλάμβαναν στο τέλος μόνο την Κινεζούλα, αν την έβρισκαν χωρίς χαρτιά...
There is no hope, people!

Aurora είπε...

...

nekat0meni είπε...

ti les kale?ta kolopeda....en evre8ike kapios na tous dokei 2 patsous k na feroun ta milia tous?!!!

Sike είπε...

"..." indeed :S

Ερυκίνη είπε...

Η πρώτη μου σκέψη ήταν να πεταχτώ στη μέση, Noor, πράμαν που δεν με άφηκεν το αδέρφιν να κάμω τραβώντας με που τους ώμους.

Μετά είπα εντάξει, να καλέσουμεν την αστυνομία. τζαι ο αδερφός είπεν ώσπου ναρτουν τούτοι εννά εξαφανιστούν τζαι όντως 3 λεπτά μετά επέρασα με το αυτοκίνητο τζαι ετζιάκκαρα. είχαν φύει. εκάμαν το χάζιν τους τζι εβαρεθήκαν.

είμαι σίουρη ότι εννά εμπορούσα να έκαμνα κάτι τζαι νιώθω πολλά άσχημα για το ότι εν αντέδρασα. όπως και κανένας άλλος. τζαι έναν πράμαν ευχήθηκα, να ήμουν για λλίον άντρας τζαι μάλιστα δυνάμενος να τους δώκω 5 πάτσους, να τους ταπανιάσω. ήταν πολλά συγκλονιστικό θέαμα. bullying ουσιαστικά.

αναρωθκιούμαι αν οι γονιοί τους έχουν ιδέαν τι κάμνουν τα κοπελλούθκια τους άμαν φκαίνουν έξω...

Aurora είπε...

To πιθανότερο είναι όλο αυτό να αποτελεί αντιγραφή της συμπεριφοράς των γονέων. Κατά 98% αυτό συμβαίνει.

misharos είπε...

Καταλαβαίνω τον πόνο σου. Νιώθεις πολλά, πολλά ένοχη, που ενώ ήθελες τόσο πολλά να το κάμεις εν το έκαμες.
Εν λόγω του Bystander effect:
http://www.youtube.com/watch?v=KIvGIwLcIuw
http://www.youtube.com/watch?v=JcowGVd6GqY
Την επόμενη φορά νίκησε το τούντο πράμα. Εν γίνεται να συμβαίνει. Εν κρίμα.
Πολλά ωραίο μπλογκ btw :)

Anef_Oriwn είπε...

Ερυκίνη,

Πως το είπε ο ποιητής; «Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω»; Και τα 15χρονα τα «κακομαθημένα, [τα] σκατο-μαλακισμένα, [τα] καθυστερημένα, [τα] βλαμμένα, [τα] γ******να [τα] κωλόπαιδα του κερατά, [τα] μαννοκοπελλούθκια, [τα] καθυστερημένα [τα] παλιο 15χρονα, [οι] ξεφτίλες ...» [ξέχασες το σημαντικότερο – φασιστούθκια!], εικόνα της κοινωνίας μας είναι [αλλά και του σπιτιού του κάθε υπερόπτη και αρχοντοχωριάτη κυπραίου που νομίζει ότι κρατεί τον Θεό που τ’ αρτζιήθκια, αλλά να μεν πω τι θα του μείνουν αν του φύγει ο Θεός!]. Αυτές οι συμπεριφορές και νοοτροπίες καλλιεργούνται ή/και αναπαράγονται μέσα από τα ρατσιστικά και ξενοφοβικά στερεότυπα και σύνδρομα που έχουν επικρατήσει πλέον στην κυπριακή κοινωνία. Η απαξίωση και η έλλειψη ανοχής προς τη διαφορετικότητα [εθνική, θρησκευτική, πολιτισμική, κοινωνική] αποτελούν χαρακτηριστικά της κοινωνίας μας. Όλ’ αυτά, αγαπητή Ερυκίνη δεν θα αλλάξουν [όσο κι αν νευριάζουμε] αν δεν υπάρξουν δομικές αλλαγές στην κοινωνίας μας [όπως ας πούμε ο παραμερισμός των εθνοκεντρικών και θρησκευτικών κατεστημένων που κυριαρχούν εδώ και δεκάδες χρόνια σε πολλούς τομείς της κυπριακής πολιτικής και κοινωνικής ζωής και που συντηρούν [για τα δικά τους συμφέροντα] αυτές τες νοοτροπίες! Εν δυνάμει (Ε)ΛΑΜμόγια [με τες «κρυστάλλινες θέσεις», που λαλεί τζι’ Αρχιεπίσκοπος], είναι τα εν λόγω 15χρονα!!!

Moonlight είπε...

Νευριάζω τζαι στεναχωρκούμαι.
Αλλά πάντα έτσι εκάμναμεν. Είτε εν ξένοι, είτε εν τα "uncool" μωρά, είτε έχουμεν ΕΤΣΙ σhέριν, πάντα η συμπεριφορά μας έτσι ήταν. Εβάλλαμεν πουκάτω τον πιο αδύναμο. Ψυχολογικά τζαι φυσικά.
Κρίμαν που δεν μαθαίνουν οι προηγούμενες γεννιές να μάθουν τζαι στα μωρά τους να συμπεριφέρουνται...

Ερυκίνη είπε...

Μισιαρέ,
το bystander effect ήταν κουβέντα πρώτου έτους στο πτυχίο. εψες που εν εμπορούσα να τζοιμηθώ εσκέφτουμουν ακριβώς τούτον που λαλείς. Πως το έπαθα τζι εγώ τζαι εν το επίστευκα ποττέ πως θα μου τύχαινε. Τζαι είπα εψές την επόμενη φορά εννά τα κάμω ούλλα διαφορετικά. Μα εννά τα κάμω;

άνευ,
έχεις απόλυτο δίκαιο. όσο κι αν νευριάζεις αλλαγή δεν υπάρχει. αστείο αλλά λλίες ώρες πριν το συμβάν είχαμεν με την κολλητή Μ.#2 κουβέντα για το πως θα γινεί η αλλαγή. Τζαι ελάλεν η Μ.#2, σοφή κοπέλα, πως αλλαγή θα έρτει μόνο με διαφορετικούς νέους πολίτες. τζαι οι δομικές αλλαγές εν τζείνες που κάποτε θα εκπαιδεύσουν κοπελλούθκια χωρίς στενοκέφαλες, ιδέες που θα τους δώκουν παιδεία. απλά πρέπει κάποτε τούτες τες αλλαγές να τες τολμήσει κάποιος, να τες προωθήσει τζαι να τες υποστηρίξει συστηματικά τζαι τόση τόλμη σε πολιτικούς ακόμα εν είδα.

Τζαι νομίζω το θέμα δεν είναι καν ρατσιστικό/ξενοφοβικό. Γιατί έτσι όπως τους είδα είναι πιστεύκω καθαρά, όπως λαλεί τζαι η Moonlight, θέμαν παιδείας τζαι συμπεριφοράς προς το άλλον άτομο. Τζαι να μεν ήταν μια ξένη, θα ήταν στο σχολείο ένας μικροκαμωμένος συμμαθητής ή ο σπασίκλας της τάξης με τα γυαλιά ή τζείνον το μωρόν με νοητικήν υστέρησην. Ο σεβασμός προς τους ανθρώπους, εν πράμαν που μαθαίνεται που το σπίτιν πρώτα τζαι που την κοινωνίαν ύστερα. τζαι τούτοι οι μιτσιοί δείχνουν περίτρανα πόσον ανύπαρκτη εν η έννοια του σεβασμού στον τόπο μας πλέον (πράμαν άκρως αντίθετον με την παραδοσιακήν κυπριακήν νοοτροπία). Πως καταντήσαμε έτσι;